Jesienią Europa staje się bardziej przystępna cenowo i uwalnia od letniego zgiełku, a pogoda wciąż pozostaje komfortowa do spacerów i zwiedzania. W tym materiale – wybór kierunków, gdzie jesień odsłania nowe oblicza przyrody, kultury i kuchni: od złotych lasów, przez winnice, po architektoniczne perły miast. Znajdą się tu trasy na każdy gust: spokojny wypoczynek na wybrzeżu, trekking górskimi szlakami, wycieczki kulinarne i historyczne zwiedzanie – wszystko bez letnich tłumów i z naciskiem na wyjątkowe przeżycia.

Teneryfa, Wyspy Kanaryjskie, Hiszpania

Idealna opcja na jesienny, słoneczny dzień. Wulkaniczną ścieżką łatwo dotrzeć do punktu widokowego przy wulkanie Teide – 3718 m n.p.m., najwyższym szczycie Hiszpanii. W listopadzie średnia temperatura w dzień utrzymuje się na poziomie ok. 24°C, co czyni wyspę doskonałym wyborem na plażowy wypoczynek późną jesienią. Ośrodki turystyczne skupiają się głównie na południu, natomiast na północy – Puerto de la Cruz oraz wybrzeże wokół Los Gigantes i Puerto de Santiago. Jesienna oferta wykracza poza plaże: szlaki w północno-zachodniej części wyspy wiodą przez lasy sosnowe, w górach Anaga można zobaczyć lasy wawrzynowe, a wąwóz Masca zachwyca swoim pięknem. Infrastruktura do aktywnego wypoczynku jest dobrze rozwinięta: wygodne autobusy, różnorodne opcje noclegowe i kolejka linowa na wulkan. Klimat w sąsiednich dolinach jest zróżnicowany, więc zmiana rejonu sprawia, że jesień staje się słonecznym przystankiem.

• Teide i punkty widokowe

• Spacery po lasach sosnowych i wawrzynowych

• Dogodny transport i kolejka linowa

Łotwa

Idealny wybór dla miłośników jesiennych barw. Październik to ostatnia szansa, by zobaczyć intensywne kolory liści w parkach narodowych. Gaujański Park Narodowy słynie z zamków i mglistych wodnych szlaków na tle złocisto-żółtych liści – można wybrać krótkie trasy lub długie ścieżki wzdłuż rzeki Gauji. Alternatywą jest Kemeri Park Narodowy, gdzie jesienią szczególnie udaje się obserwacja ptaków. Wokół Rygi – stare miasto wpisane na listę UNESCO, a jesienne dania z grzybów, jagód, ryb i dziczyzny dopełniają kulinarnego doświadczenia. Jesień na Łotwie daje spokój, piękno przyrody i przytulność lokalnej kuchni.

• Gauja i Kemeri – kluczowe kierunki

• Zabytkowe centrum Rygi i kuchnia z lokalnymi przysmakami

Dodekanez, Grecja

Kontynuuje temat jesiennej spontaniczności na wyspach. Wczesna jesień jest tu łaskawa: pogoda zazwyczaj dobra, ceny niższe, morze wciąż ciepłe, turystów mniej, a infrastruktura działa bez zimowej przerwy. Archipelag jest wygodny do przemieszczania się między wyspami dzięki sprawnym połączeniom promowym i przeprawom łodziowym między mniejszymi wyspami. Rodos to największa wyspa, obok niej Symi z plażami żwirowymi i unikalnym ekosystemem Tilos; Karpatos zachowuje kulturę mimo turystycznej fali; autonomiczna Astypalea zachwyca ukrytymi zatokami i winnicami. Plan trasy: zaczynajcie od Rodos – ma lotnisko; prom z Aten na Rodos płynie 16–18 godzin. Następnie można przesunąć się na północ, na Patmos, najbardziej wysuniętą na północ wyspę Dodekanezu. Zaleca się spędzić co najmniej tydzień, a lepiej dwa, aby połączyć wypoczynek plażowy z przystankami kulturalnymi w cichych zakątkach archipelagu.

• Rodos, Symi, Karpatos i Astypalea – podstawa trasy

• Połączenia promowe między wyspami i jesienna cisza

Sewilla, Hiszpania

Jesień to najlepszy wybór na miejski wypoczynek w Sewilli. Październik przynosi komfortową temperaturę ok. 26°C – upał ustępuje, można spacerować wzdłuż Gwadalkiwiru i cieszyć się wieczornymi barami tapas pod gołym niebem. W okolicach i w samym mieście skupia się wiele atrakcji: Królewski Alkazar z architekturą mudéjar, katedra, Dom Pilatosa, muzea i place. Muzeum Flamenco pozwala nie tylko poznać tradycję, ale i zobaczyć żywe występy. Jesień w Sewilli łączy historyczny urok i idealne warunki do kulinarnych doznań na świeżym powietrzu.

• Alkazar, katedra i muzeum flamenco

• Spacery wzdłuż nabrzeża Gwadalkiwiru i przytulne wieczory z tapas

Umbria, Włochy

Jesień odkrywa region jako kulinarną perłę i spokojny styl życia. Pola i wzgórza stają się złote, a miasta Orvieto, Amelia i Narni wyglądają szczególnie inspirująco bez tłumów. W menu – soczewica, fasola, grzyby, kasztany i czarne trufle, a także dziczyzna i oliwa z nowego zbioru. W tym okresie przyjemnie jest obserwować zbiory winogron na szlaku Strada del Sagrantino, zwiedzać winnice i średniowieczne wioski z degustacjami. W Perugii, stolicy prowincji, w listopadzie odbywa się festiwal Eurochocolate poświęcony kakao i słodyczom. Na spokojny wypoczynek warto wybrać agroturystykę – apartamenty na terenie działających gospodarstw, aby połączyć życie na wsi z kuchnią i gospodarstwem.

• Strada del Sagrantino i winnice

• Perugia i festiwal Eurochocolate

• Agroturystyka dla pełnego zanurzenia w wiejskim życiu

Czarnogóra

Idealny kraj dla miłośników spokojnych wędrówek. Południowe położenie zapewnia dostęp do szlaków aż do listopada, a główne trasy prowadzą przez Park Narodowy Durmitor – 48 szczytów powyżej 2000 m i surowe piękno północnej strefy, otoczonej lasami i jeziorami polodowcowymi. Wędrówki w Biogradzkiej Górze dają dzikie lasy i pierwotne krajobrazy, a wybrzeże wokół Orijenu i Lovćenu otwiera widoki na Adriatyk. Można tu łączyć trekking z kąpielami w ciepłym, lazurowym morzu, które przez cały październik pozostaje wolne od tłumów. Trasa może obejmować wejście na Rumiję na południowym wybrzeżu, wędrówki w paśmie Kučka Krajina, podziwianie jesiennych barw wokół Biogradzkiej Góry i odkrywanie Durmitoru.

• Durmitor i Biogradzka Góra

• Połączenie trekkingu z możliwością kąpieli

Kopenhaga, Dania

Jesienna gastronomia w skandynawskim duchu: miasto na wodzie prezentuje kreatywne podejście do jedzenia – od restauracji z gwiazdkami Michelin po farmerskie kawiarnie z sezonowymi daniami. Spacery zaczynają się w ogrodach Rosenborg i prowadzą przez muzea i atrakcje: Muzeum Narodowe, wystawy wikingów, muzeum Louisiana, targi i trasy kulinarne. Koniecznie odwiedźcie Torvehallerne KBH – targ z lokalnymi przysmakami i warsztatami kulinarnymi, a następnie wybierzcie się na gastronomiczną pieszą wycieczkę po dzielnicy Meatpacking z wielokulturową atmosferą i rzemieślniczymi barami. Na koniec podróży warto zajrzeć do dzielnicy Kødbyen, by poczuć duński zwyczaj picia kawy i rozmów na świeżym powietrzu.

• Torvehallerne i trasy kulinarne

• Parki, muzea i nowoczesna kuchnia duńska

Burgundia, Francja

Winoroślowy i rowerowy raj. Jesień zbiega się ze zbiorami winogron (vendange) i jest idealna dla rowerzystów: trasa Le Tour de Bourgogne wytyczyła ok. 800 km zielonych ścieżek, kanałów i dróg polnych między Dijon a innymi miastami. Dla tych, którym długa trasa wydaje się zbyt ambitna, dostępne są krótsze odcinki: 240 km wzdłuż Kanału Nivernais i 206 km między Auxerre a Decize. Miłośnicy wina mogą wybrać szlak Voie des Vignes między Beaune a Santenay – 22 km, a wszyscy mogą spacerować po malowniczych winnicach regionu w spokojnym jesiennym tempie.

• Le Tour de Bourgogne – świetny wybór dla rowerzystów

• Krótkie trasy wzdłuż kanałów i szlaki winne

Wyżyna Szkocka

Perła dla miłośników dzikiej przyrody i jesiennych krajobrazów. Mgła, wrzosowiska i promienie o świcie tworzą wyjątkowy nastrój – jeziora i doliny wyglądają szczególnie malowniczo, często z rykiem jeleni w tle. Stirling, zamek Eilean Donan, Glen Coe i Fort William stają się wygodnymi punktami do samochodowych lub pieszych tras z degustacją lokalnych przysmaków, w tym ostryg i dziczyzny. Jednak część atrakcji może być zamykana pod koniec września, dlatego planujcie wizytę z wyprzedzeniem.

• Stirling, Eilean Donan i Glen Coe – klasyka jesiennej turystyki

• Jesienne krajobrazy i dzika przyroda Szkocji

Malta

Kompaktowy wyspiarski raj – pozostaje ciepła i stylowa nawet w listopadzie: ok. 21°C, morze ciepłe, więc można łączyć plażowanie na pobliskich wyspach Gozo i Comino ze zwiedzaniem zabytków bez problemu. Valletta – stolica i obiekt Światowego Dziedzictwa UNESCO – opowiada o bogactwie historii, a Mdina, znana jako „Ciche Miasto”, zaskakuje labiryntami ulic, kościołów i muzeów. Archipelag oferuje hypogeum Ħal-Saflieni i starożytne świątynie Ħaġar Qim i Mnajdra, spacery wzdłuż klifów Dingli oraz wypoczynek w Złotej Zatoce. Tymczasem podwodny świat i okres między sezonami czynią Maltę doskonałą alternatywą dla plażowej i kulturalnej podróży po historycznych miejscach.

• Valletta, Mdina i starożytne świątynie

• Hypogeum Ħal-Saflieni i Błękitna Grota

Te kierunki to tylko część tego, co jesień może zaoferować w Europie. Pozwalają wybrać tempo i styl podróży – od plaż i gór po historyczne miasta i trasy kulinarne. Jesień daje europejskiemu kontynentowi nową perspektywę: bez zgiełku letnich miesięcy, z bogactwem lokalnej kuchni, wydarzeń kulturalnych i unikalnych krajobrazów przyrodniczych, które o tej porze roku są szczególnie wyraziste. Planujcie z wyprzedzeniem, uwzględniajcie klimat i nie zapominajcie próbować lokalnych przysmaków – to właśnie one często stają się niezapomnianą częścią waszej podróży.

Te trasy przez środek Francji pomogą Ci uciec od hałaśliwych dróg i zgiełku centralnej części kraju, aby poczuć kulturę i historię regionu w wolnym tempie. Tutaj przemyślane spacery wąskimi uliczkami, lokalne legendy i małe dziedzińce zastępują zgiełk wielkich miast, a droga staje się ważniejsza niż sam cel.

Bourges – pierwszy krok w centrum Francji

Bourges – pierwszy krok w centrum Francji. Miasto, które w 2028 roku otrzyma status Europejskiej Stolicy Kultury, słynie z zadbanych średniowiecznych dzielnic z domami szachulcowymi. Główną atrakcją jest katedra św. Szczepana – gotyk bez transeptów, której witraże z XIII–XIV wieku oraz otaczający ogród katedralny przyciągają turystów z całego świata. W pobliżu, w pałacu Jacques’a Cœura z początku XV wieku, można zobaczyć rzadki przykład świeckiej architektury gotyckiej: fantazyjne kamienne figury, kominy i balkony z płaskorzeźbami, które zdają się opowiadać przyjazną rodzinną historię. W zasięgu spaceru znajduje się 135 hektarów ogrodów warzywnych, kanałów i strumieni, gdzie można spacerować lub wypożyczyć łódkę.

Do Bourges można dojechać koleją z Paryża w około dwie godziny: cztery bezpośrednie pociągi dziennie kosztują około 43 euro w jedną stronę; kolejne 12 pociągów z przesiadką w Orleanie oferuje podobną cenę.

Aubigny-sur-Nère – najbardziej szkockie miasto Francji

Aubigny-sur-Nère uchodzi za najbardziej szkockie miasto Francji. Tutaj wyraźnie słychać dźwięk dud, witryny zdobią kilty, a flaga Szkocji przypomina o wieloletniej przyjaźni, sięgającej wojny stuletniej, kiedy królowi Karolowi VII z pomocą przyszło około 15 tysięcy żołnierzy ze Szkocji pod wodzą sir Johna Stuarta z Darnley. W 1423 roku Aubigny-sur-Nère otrzymało ziemię w podzięce za wsparcie, a więź ze Szkocją trwa do dziś – corocznie na początku lipca odbywa się festiwal muzyki i strojów. W biurze turystycznym można wziąć mapę, zanim da się urzec urokowi wąskich, szachulcowych uliczek i XII-wiecznego kościoła św. Marcina.

Odległość od Bourges wynosi około 47 km; dojechać można samochodem, rowerem lub autobusem w około godzinę, a bilet kosztuje około 3 euro.

Argenton-sur-Creuse – miasto nad rzeką Creuse

Argenton-sur-Creuse – miasto nad rzeką Creuse, często nazywane „Wenecją Berry” ze względu na kolorowe fasady i liczne mostki nad wodą. Przez wieki sztuka krawiecka była tu przekazywana z pokolenia na pokolenie, a muzea i pracownie zachowują ducha rzemiosła: w muzeum krawiectwa i męskiej elegancji można zobaczyć ciekawe i rzadkie egzemplarze odzieży i akcesoriów. W pobliżu znajduje się Gargilesse – jedna z najpiękniejszych wsi Francji (Plus Beaux Villages de France), gdzie mieszkali i tworzyli George Sand i jej rodzina; stąd w pół godziny można dojechać do Nohant, gdzie znajduje się jej główny dom.

Argenton leży 96 km od Bourges; bilety kolejowe z przesiadką zaczynają się od 27 euro w jedną stronę, natomiast do Gargilesse i Nohant niezbędny będzie samochód.

Aubusson – miasto gobelinów nad brzegiem Creuse

W drodze do francuskiej stolicy gobelinów trafisz do Aubusson, zabytkowego miasta gobelinów nad brzegiem Creuse. 100 km na południowy wschód od Argenton-sur-Creuse można zahaczyć o Fresselines i odwiedzić Espace Monet Rollinot, gdzie ekspozycje poświęcone są pracom artystów inspirowanych wiejską okolicą George Sand. Niedaleko znajduje się Crazannes z arboretum Sédelle i zamkiem na skale, co nadało regionowi przydomek Dolina Artystów. Aubusson uważane jest za jedną ze światowych stolic sztuki gobelinowej – działają tu muzea i sklepy, a 50 km na północ leży Boussac, gdzie z Sand związana jest historia sześciu gobelinów z epoki renesansu. To właśnie tu zaczyna się kolekcja Damy z Jednorożcem, wystawiona w Cluny; zamek w Boussac należy do Bernadette Blondeau, która prowadzi posiadłość wraz z ogrodnikiem i przewodnikiem. Do Aubusson najwygodniej dojechać samochodem – około półtorej godziny z Bourges, podczas gdy transport publiczny może zająć do sześciu godzin.

Montluçon – muzyczny duch regionu

Montluçon zachowuje szczególny, muzyczny duch regionu i szczyci się muzeum MuPop, w którym zgromadzono największą we Francji kolekcję instrumentów muzycznych od XVIII wieku po czasy nowsze. Miasto leży na zakolu rzeki Cher; w centrum można zobaczyć rzadkie szachulcowe domy, a w stronę starego zamku – twierdzy książąt Bourbon – prowadzi spokojny spacer. W muzeum muzyki dostępny jest audiobook w języku angielskim, który przybliża niuanse eksponatów i brzmienie instrumentów.

Do Montluçon można dojechać pociągiem w około 1 godzinę 25 minut: osiem połączeń dziennie, z czego pięć bezpośrednich, pozostałe z przesiadką; odległość od Bourges wynosi około 100 km.

Moulins – miasto kostiumu i sceny

Moulins – miasto kostiumu i sceny. Tutaj, na wschodnim brzegu Loary, mieści się Narodowe Centrum Kostiumu Scenicznego CNCS w dzielnicy Villar, gdzie dawniej znajdowały się koszary z końca XVIII wieku. W zbiorach CNCS zgromadzono dziesiątki tysięcy kostiumów z Opery Paryskiej i teatru Comédie-Française; można tu zobaczyć dwie stałe wystawy oraz czasowe ekspozycje zmieniające się co roku. W historycznym centrum Moulins wznoszą się cztery XIX-wieczne wieże, a w pobliżu słychać dźwięk mechanicznych dzwonów i kurantów Jacquemarta.

Z Bourges do Moulins to około 100 km; pociągi kursują codziennie – siedem połączeń, z czego cztery bezpośrednie.

Bourg-en-Bresse – królewski klasztor Brou i gotyk

Bourg-en-Bresse słynie ze swojego okazałego Królewskiego Klasztoru Brou – płomienistego gotyku z początku XVI wieku, wzniesionego ku pamięci Filberta Pięknego, księcia Sabaudii, oraz jako upamiętnienie jego wdowy Małgorzaty Austriackiej. Historia Filberta nie skończyła się na nim – Małgorzata stała się protektorką klasztoru i mauzoleum; ukończenie budowy nastąpiło po latach, po jej śmierci – w 1532 roku kościół zyskał swój niepowtarzalny wygląd. W regionie zachowały się unikalne alabastrowe fragmenty i kamienne krużganki, a obok znajduje się stara apteka szpitalna, która działała przez niemal 250 lat – jest udostępniona do zwiedzania w soboty.

Do Bourg-en-Bresse najwygodniej dojechać samochodem – około 273 km od Bourges; pociągiem można dotrzeć przez Lyon z przesiadką, ale podróż zajmie ponad sześć godzin i jest droższa.

Pamiętaj, że na drogach wiejskich ryzyko zdarzeń drogowych jest wyższe – planuj trasę i przestrzegaj zasad ruchu drogowego. W poważnych przypadkach zawsze należy zwrócić się do odpowiedniego specjalisty.

To nie jest zwykły przewodnik po piasku i wodzie, ale mapa możliwości: od cichych zatoczek dla spokojnego wypoczynku z rodziną, przez miejsca dla nudystów, aż po lokalizacje do snorkelingu, gdzie można uciec od zgiełku i cieszyć się przyrodą Balearów. Ten przegląd pomaga odpowiedzieć na pytanie, jak wybrać plażę odpowiednią do nastroju i pory roku, ponieważ na Ibizie ponad 200 kilometrów wybrzeża pozwala schować się przed tłumem nawet w szczycie lata, a okresy przejściowe – maj–czerwiec oraz wrzesień–październik – pozostają ciepłe i sprzyjające odkrywaniu przyrodniczych skarbów, zwłaszcza na terenie wpisanym na listę UNESCO. Poniżej zebrano kluczowe lokalizacje, które pomogą ułożyć indywidualną trasę: od miejsc rodzinnych, przez plaże dla miłośników imprez, nudystów i snorkelingu, po ukryte zatoczki, gdzie można poczuć się na własnej fali.

Ses Salines i Es Cavallet

Ses Salines i Es Cavallet łączą naturalne piękno z wieczornym klimatem. Park Ses Salines ciągnie się od południowego wschodu Ibizy aż do Formentery i obejmuje dwie plaże, ukryte w sosnowych zagajnikach obok solnisk i wydm, gdzie podwodna trawa Neptuna dodaje im szczególnego uroku. Platja de Ses Salines słynie z jedwabistego piasku i żywego wieczornego życia w balearskim stylu – na brzegu można trafić na kultowe bary, jak Sa Trinxa. Es Cavallet z kolei uchodzi za główną plażę LGBTQ+ na wyspie; w szczycie sezonu parkowanie staje się problemem, dlatego lepiej przyjechać wcześniej lub skorzystać z autobusu 11/11B. Miłośnicy historii powinni dojść do wieży strażniczej Ses Portes z XVIII wieku na południowo-wschodnim krańcu Ibizy i zobaczyć zabytek tamtej epoki.

Cala Mastella

Cala Mastella – cicha zatoczka z gratką dla smakoszy. Na północny wschód od San Carlos znajduje się niewielka, spokojna zatoczka, gdzie zielone sosny, miękkie, nefrytowe fale i prosty kiosk tworzą swobodną atmosferę. W zatoce wyróżnia się jeden z najpopularniejszych na wyspie chiringuitos – El Bigotes, gdzie można zamówić rybne ragout z warzywami i świeżą rybę z grilla po sycącym obiedzie w sklepie rybnym.

Talamanca

Talamanca – najlepszy wybór dla rodzin. Ta plaża na północny wschód od miasta Ibiza słynie ze spokoju: płycizna, promenada, złocisty piasek i różnorodność restauracji – od prostych owoców morza w Fish Shack po ultra-glamour dania w Nobu Ibiza Bay. To jedno z najbardziej dostępnych miejsc na wyspie – są tu ścieżki przystosowane dla wózków inwalidzkich, amfibijne krzesła i inne udogodnienia. Nieco na zachód leży ukryta perełka S’Estanyol, gdzie miejscowi kąpią się z pomostu i wypoczywają w Cala Bonita.

El Portitxol, Cala d’Aubarca i Port de Ses Caletes

Północne wybrzeże Ibizy kryje najbardziej odosobnione zatoczki: Es Portitxol to jedna z nielicznych dzikich zatok wyspy, położona 5 km na północny zachód od Sant Miquel; po krótkim spacerze trafiasz pod strome skały do spokojnej laguny. W pobliżu Cala d’Aubarca – podkowiasta zatoka o szerokości około 3 km, dostępna pieszo w około 20 minut – w nagrodę za ciszę i zapierające widoki. Port de Ses Caletes na północnym wschodzie, otoczony skałami, również oferuje spokojny wypoczynek plażowy. Nie zapomnij zabrać wody i jedzenia na piknik oraz wygodnego obuwia do chodzenia.

Platja de Benirrás

Platja de Benirrás – wypoczynek z dala od cywilizacji. Bohaterska i odosobniona atmosfera panuje w sosnowej dolinie na północnym wybrzeżu. Niedzielne zachody słońca odbywają się tu przy dźwiękach bębnów bongo i ogniskach, a w pobliżu znajduje się wysepka Cap Bernat z leżakami i trzema restauracjami – to prawdziwy komfort dla długiego, beztroskiego wypoczynku.

Aigües Blanques

Aigües Blanques – nudyści zakątek w słońcu. Ta dzika plaża u podnóża skał niedaleko Sant Carles na północnym wschodzie Ibizy słynie z oficjalnej strefy nudystowskiej i możliwości podziwiania wschodu słońca nad Morzem Śródziemnym. Można tu wziąć kąpiele błotne, zanurzyć się w turkusowych wodach i spróbować bocadillo, a w cichszej części plaży odpocząć w chiringuito. Plaża przyciąga miłośników wolności i świeżego powietrza.

Portinatx

Portinatx – kierunek dla samodzielnej przygody. Główny kurort północnej Ibizy otoczony jest pięknymi plażami: można nurkować wprost ze stromych skał Punta Galera, gdzie zachody słońca wyglądają magicznie i panuje lekka, nudystowska atmosfera. Ścieżka wzdłuż linii brzegowej prowadzi z Portinatx do latarni morskiej, która osiąga 52 metry wysokości, a na końcu drogi czeka taras nad wodą w Los Enamorados. Można też wybrać Cala d’en Serra na wschód od Portinatx lub bardziej spokojną Cala Xuclar z widokiem na czystą wodę i przytulną kawiarnię; w pobliżu Cala Xarraca – idealne miejsce do snorkelingu i kąpieli w odosobnionym półksiężycu.

Plaże Formentery

Plaże Formentery – jednodniowa wycieczka do raju. Formentera – mniejsza i mniej zabudowana sąsiadka Ibizy – słynie z jednych z najwytworniejszych plaż Balearów. Caló des Mort wokół parku przyrody Ses Salines to prawdziwy klejnot, a wokół półwyspu Trucador – Cala Saona i Platja de Migjorn z strefami dla nudystów – są równie przepiękne. Na Formenterę można dopłynąć promem w trzydzieści minut z Ibizy, a wielu turystów zostaje tu na dłużej, aby cieszyć się czystą wodą i białym piaskiem.

Pou des Lleó

Pou des Lleó – sekretne miejsca do snorkelingu. To ciąg skalistych zatoczek, rzadko obleganych przez tłumy – widać tu drewniane chaty rybackie, sosnowe gaje i fantazyjne formacje skalne. Po pływaniu można wejść na wieżę strażniczą Torre d’en Valís z XVIII wieku i poczuć spokój w pobliżu targu Las Dalias, który znajduje się niedaleko.

Cala d’Hort

Cala d’Hort – pieśń o zachodzie słońca. Rezerwat na południowym zachodzie wyspy kusi złocistym piaskiem i falami, które zmieniają odcienie od lazurowego po kobaltowy. W restauracjach Es Boldadó i nad samym brzegiem można spróbować klasycznych dań kuchni ibizyjskiej, a następnie zobaczyć niezapomniany zachód słońca. W tym rejonie warto też zwrócić uwagę na sąsiednią Cala Carbó, popularną do kąpieli i snorkelingu.

Cala Gració i Cala Gracióeta

Cala Gració i Cala Gracióeta – miejsce ucieczki od klubowego zgiełku. Te dwie plaże to idealne oazy dla rodzin i tych, którzy szukają spokojniejszych warunków w porównaniu z hałaśliwym zgiełkiem Sant Antoni. Biały piasek ginie w lazurowej wodzie pomiędzy przylądkami, a zatoczki cieszą czystym morzem i przytulnymi kawiarniami. Czysta woda, sosnowe przylądki i spokój szczególnie dobrze sprawdzają się poza sezonem.

Platges de Comte i Cala Bassa

Platges de Comte i Cala Bassa – zachody słońca na zachodnim wybrzeżu. Plaże Comte słyną z oślepiających zachodów słońca i turkusowych mielizn, a w pobliżu Sunset Ashram i ekologiczny Chiringuito Cala Escondida dodają bohaterowskiego klimatu wieczorowi. Na wschód Cala Bassa zachwyca śnieżnobiałą mieszanką piaskowo-żwirową, sosnowymi lasami i aktywnym nocnym życiem na plaży. Łatwo dojść do obu lokalizacji, jednak w sezonie letnim często są zatłoczone ze względu na wygodne połączenie łodziami z Sant Antoni.

Platja d’en Bossa

Platja d’en Bossa – miejsce dla pełnego zanurzenia w nocnym życiu. Jeśli chcesz poczuć glamour i energię ibizyjskiej nocy, główny pas plażowy Platja d’en Bossa o długości około 3 km będzie doskonałym wyborem. W dzień gra tu relaksująca muzyka nad falami i stoją otwarte, balijskie leżaki, a nocą rozbrzmiewają sceny przy Ushuaïa, Hï Ibiza i innych klubach. Wzdłuż wybrzeża ciągnie się Dalt Vila, w pobliżu znajdują się Beachhouse i inne lokale, tworzące atmosferę święta przez cały dzień.

Cala Salada i Cala Saladeta

Cala Salada i Cala Saladeta – idealne miejsca poza sezonem. Plaża Cala Salada w północnej części Sant Antoni zachwyca dziewiczym pięknem: ocean o karaibskiej zieleni wpływa na biały piasek pod sosnami. Można tu przejść obok starych chat rybackich i dotrzeć do Cala Saladeta – 100-metrowej, perłowobiałej plaży z turkusową wodą. Poza szczytem sezonu jest tu mniej ludzi, a podróż staje się spokojniejsza.

Es Torrent

Es Torrent – ukryta perełka południa. Aby dostać się do tej zatoczki na południu Ibizy, trzeba przejść przez sosnowe lasy i pagórkowate doliny do brzegu. Znajduje się tu kilka leżaków i żwirowe dno, a turkusowe fale tworzą idealne warunki do snorkelingu. Najlepsza kuchnia morska serwowana jest w restauracji Es Torrent, gdzie podają arroz i inne dania lokalnej kuchni.

Sa Caleta

Sa Caleta – historia i panorama. 10 km na południowy zachód od Ibizy odkrywają się czerwonobrązowe skały i ukryte piaszczysto-żwirowe plaże z płycizną i przejrzystą wodą. Można tu zobaczyć ruiny pierwszej na wyspie osady kartagińskiej, założonej w VIII wieku p.n.e., położone na szczycie skały. Restauracja pod skałą oferuje tradycyjne dania i wspaniałe widoki na wybrzeże, gdzie historia spotyka się z przyrodniczym pięknem.

Ten przegląd udowadnia, że Ibiza to nie tylko kluby i imprezy, ale także szeroki wachlarz plaż na każdy gust: od odosobnionych zatoczek, przez plażowe karaoke na świeżym powietrzu, od miejsc rodzinnych, przez strefy nudystowskie, aż po najlepsze punkty do snorkelingu. Każda plaża ma swój własny charakter i zachęca do powrotów, aby odkryć nowe oblicza Balearów i zobaczyć kolory wybrzeża o różnych porach roku.