Boliwia otwiera przed podróżnymi serce Andów i daje niezapomniane krajobrazy, gdzie kontrast między dżunglą Amazonii a solą Uyuni zmienia się w majestatyczne szczyty, a autentyczne wrażenia łączą się z przemyślanym planowaniem tras.

La Paz: start poznawania Boliwii na wysokości

La Paz wita gości na wysokości około 3600 metrów nad poziomem morza i zachwyca warstwowością architektury: od budynków kolonialnych po jaskrawe obiekty, które stały się symbolami po uzyskaniu niepodległości przez Boliwię. Wygodę poruszania się zapewniają kolejki linowe, z których otwierają się zachwycające panoramy. Na targu Mercado de las Brujas można zobaczyć elementy kultury Ajmara i mistycyzmu. Poza tym można zmienić miejskie tempo w wycieczce do doliny Valle de la Luna, gdzie obok miasta otwierają się flora, fauna i charakterystyczne zarośla kaktusów.

Salar de Uyuni: największe na świecie solniska

Salar de Uyuni — unikalny cud natury i największe na świecie solniska, powstałe po zniknięciu wewnętrznego oceanu. Popularne są trzydniowe toury jeepem z Uyuni, w drodze można zajechać na pustynie i w okolice gejzerów, popływać w gorących źródłach i zobaczyć kolorowe jeziora odbijające niebo. W porze deszczowej (grudzień–luty) powierzchnia staje się naturalnym lustrem, tworząc fantastyczne zdjęcia. Przed wyprawą na równinę przygotuj się do wysokości: warto zaaklimatyzować się w La Paz.

La Chiquitania: misje i architektura barokowa

La Chiquitania — zakątek Boliwii, gdzie historia i architektura religijna splatają się z dziką przyrodą. Zasłynęły tu misje jezuickie, wzniesione między 1691 a 1760 rokiem i zachowane niemal bez zmian. Wielodniowe trasy zaczynają się w San Javier i prowadzą do San Ignacio, zachwycając świątyniami i pobliskimi źródłami termalnymi po spacerach malowniczymi ścieżkami. Co dwa lata, w kwietniu–maju, odbywa się tu Międzynarodowy Festiwal Muzyki Barokowej, zamieniając wizytę w wydarzenie kulturalne obok piękna natury.

W bogatym biologicznie systemie Madidi: Boliwijska Amazonia

Park Narodowy Madidi zajmuje około 19 tysięcy kilometrów kwadratowych i jest dostępny przez trzydniową trasę łodzią z Rurrenabaque, co czyni samą drogę częścią przyjemności. Można tu pobyć na tropikalnym brzegu rzeki Beni, zobaczyć różowe delfiny, spróbować łowienia piranii i poznać rdzenne społeczności wdrażające projekty turystyki ekologicznej. Toury często skierowane są do segmentu budżetowego i obejmują podstawowe usługi, co czyni wyprawę dostępną i bogatą.

Wyspa Isla del Sol na jeziorze Titicaca

Isla del Sol — miejsce, gdzie splatają się legendy i historia rdzennej ludności Boliwii. Według przekazów wyspa była kolebką kultury Inków. Można tu zobaczyć ruiny, muzeum z relikwiami i Fontannę Młodości. Ścieżka piesza trwa około czterech godzin i otwiera widoki na bezkresne wody jeziora Titicaca. Łodzie między wyspą a przystanią Copacabana odpływają dwa razy dziennie, a nocleg na wyspie jest zwykle prosty — bez bankomatów i Wi‑Fi, dlatego warto być gotowym na skromne warunki.

Sucre: konstytucyjna stolica Boliwii

Sucre zachwyca zachowaną architekturą kolonialną — białe domy i pałace, bazyliki i budynki w stylu republikańskim tworzą szczególną atmosferę. Wśród głównych atrakcji — Dom Wolności, gdzie w 1825 roku podpisano deklarację niepodległości, i Cmentarz Miejski z bogato zdobionymi mauzoleami i ogrodami, a dzielnica Recoleta otwiera malownicze widoki na stolicę. Miasto znane jest z umiarkowanego klimatu, komfortowej kuchni i bogatej historii, co czyni je obowiązkowym przystankiem w każdej trasie po Boliwii.

Potosí: historia górnictwa i czasy kolonialne

Potosí przyciąga miłośników historii górnictwa: w okolicach góry Cerro Rico trwa wydobycie, turyści mogą zejść do starych kopalń i poznać tych, którzy zarabiają na życie w surowych warunkach. W samym mieście wyróżnia się Narodowa Mennica i Dom Monety z XVIII wieku, gdzie niegdyś bito monety „potosí” ze srebra. Dziś Potosí pozostaje jaskrawym świadectwem przeszłości i jedną z najlepiej zachowanych architektur Boliwii.

Droga Śmierci: legendarna trasa dla odważnych

Droga Śmierci niegdyś uważana była za jedną z najbardziej ryzykownych dróg na świecie. Obecnie ruch samochodowy jest zamknięty, ale na rowerze ta żwirowa trasa z przewyższeniem ponad 3000 metrów wciąż zachwyca: start na zaśnieżonych równinach La Cumbre w Kordylierze Real i finisz w tropikalnej dolinie Los Yungas. Operatorzy turystyczni oferują pełny pakiet: rowery, transfery i sprzęt na jednodniową wycieczkę — idealny wybór dla najodważniejszych i najbardziej doświadczonych podróżnych.

Samaipata: wypoczynek w górach i winiarstwo

Samaipata — przytulna wioska trzy godziny jazdy od Santa Cruz, gdzie całoroczna pogoda i spokojna atmosfera pozwalają zresetować się wśród wodospadów Las Cuevas, gigantycznego lasu paproci i pobliskiego parku narodowego Amboró. Miłośnicy historii docenią El Fuerte — święty kamień na szczycie wzgórza z ruinami dawnych Chané i Inków. Rozwinięte jest tu także winiarstwo: degustacje w miejscowych piwnicach i widok na winorośla dopełniają trasę.

Boliwia — autentyczna i dostępna

Znajdzie tu coś dla siebie każdy: od dynamicznych wysokościowych przygód po spokojną samotność wśród winnic i kolonialnych ulic przeszłości. Boliwia pozostaje jednym z najbardziej autentycznych i dostępnych krajów regionu, gdzie można połączyć falę adrenaliny z zanurzeniem kulturowym i historycznym. Pamiętaj o bezpieczeństwie: używaj odpowiedniego sprzętu i idź pod opieką licencjonowanego przewodnika.

Turyście, który wybiera się na Sri Lankę, ważne jest zrozumienie, jak w minimalnym czasie połączyć wypoczynek plażowy, dziedzictwo historyczne i jaskrawe przygody, nie rozpraszając się na zbyt odległe trasy i przepłacanie. Poniżej — sprawdzone trasy i praktyczne wskazówki po dziesięciu lokalizacjach Sri Lanki, które pomogą ułożyć trasę pod każde tempo i budżet, aby w krótkim czasie poczuć ducha wyspy w pełni.

Kolombo

Kolombo — wrota do kraju i gastronomiczne wprowadzenie w kulturę. Stolica przedstawia barwną mieszankę nowoczesności i historii: w dzielnicy Fort skupione są znaczące budynki z okresu kolonialnego, a w Galle Face Green wieczorem zbierają się rodziny, aby spróbować miejscowych przekąsek i podziwiać morze. Warto tu spróbować Issa wade — smażonych na głębokim tłuszczu placków z krewetek i soczewicy z chutneyem kokosowo‑chili. Po mieście wygodnie poruszać się pieszo, a jeśli chce się śmielej zaoszczędzić, można zaryzykować tuk‑tukiem, byle sprawdzić licznik i cenę przed jazdą.

Sigiriya

Sigiriya — historyczny znak kraju i spojrzenie w przeszłość królestwa. Na gigantycznej skale rozciągają się ruiny dawnego pałacu i bujne ogrody wokół basenów. Freski przedstawiające kobiece postacie w ozdobach uważane są za jedną z głównych pereł tego miejsca. Na szczyt można wejść po schodach liczących około 1200 stopni. Wczesny ranek — najlepszy czas na wejście: chłodne powietrze i mniej ludzi. Na dole czekają spokojne dziedzińce i cisza, które kontrastują z hałaśliwą zewnętrzną stroną skały, dlatego zaopatrz się w wodę i wygodne obuwie.

Anuradhapura

Anuradhapura — miejsce, gdzie przecinają się religia i archeologia. Za zwykłym zgiełkiem miasta kryją się rozległe dawne kompleksy. Najświętsze serce kompleksu — dagoba i pałace, obok rośnie święte drzewo Sri Maha Bodhi, które według przekazów wyrosło z sadzonki drzewa, pod którym Budda osiągnął oświecenie. W okolicach rozrzucone są dziesiątki archeologicznych pereł, które warto zobaczyć podczas niespiesznego spaceru. Obuwie zdejmuje się przed wejściem do sanktuariów, dlatego przygotuj lekką odzież i szal lub sarong do zakrycia ramion i nóg.

Polonnaruwa

Polonnaruwa — rzeźba i przestrzenie świątynne epoki rozkwitu. To dawne miasto słynie z wielkości świątyń, rzeźbionych wizerunków i wielu zabytków, które można zobaczyć w jeden intensywny dzień. Leżący Budda wewnątrz Gal Viharaya zachwyca precyzyjną rzeźbą i detalami z granitu o różnej kolorystyce. W okolicach sąsiadują Ruiny Królewskie: świątynie i stupy harmonijnie się splatają, tworząc poczucie podróży przez epoki. Jeśli kierujesz się na północ z Kolombo do Dżafny, Polonnaruwa i Anuradhapura stają się wygodnymi miejscami na nocleg i odpoczynek.

Dżafna

Dżafna — zanurzenie w kulturę tamilską na północy wyspy. Można tu zobaczyć nie tylko historyczne ślady, ale i głębiej poznać dziedzictwo kulturowe Tamilów — od fortu Dżafna po Nallur Kandaswamy Kovil z imponującą architekturą. W okolicach dostępne są wyspy Kayts i Delft — idealne miejsca na spokojny wypoczynek wśród wiosek rybackich i dzikich koni potomków epoki holenderskiej. Uwzględnij miejscowe zwyczaje: obuwie zdejmuje się przy wejściu do wielu budynków publicznych, na przykład w Bibliotece Publicznej w Dżafnie, gdzie chodzenie boso uważane jest za znak szacunku do wiedzy.

Trincomalee

Trincomalee — raj dla nietkniętych plaż i świętych skał. Pas plaży ma tu ciepły kolor, woda jest spokojna, a świątynie hinduskie na klifie — prawdziwe symbole regionu. U Kandasamy Kovil z bogato zdobioną architekturą i posągiem Śiwy patrzącego w morze witają gości na wybrzeżu. Płytka woda doskonale nadaje się do snorkelingu: wzdłuż brzegów rozciągają się rafy koralowe i tętni życie pod wodą. Plaże publiczne nie są wyposażone w ratowników — kąp się ostrożnie i koniecznie uprawiaj snorkeling z przewodnikiem.

Dambulla

Dambulla — droga do pielgrzymki i sztuki jaskiniowej. Świątynia jaskiniowa Rangiri w Dambulli ukryta jest wśród dżungli i makaków. W pięciu jaskiniach zachowano 150 posągów Buddy i barwne rzeźbione wizerunki na ścianach skał. Spotyka się stada małp, dlatego trzymaj się bezpiecznego dystansu. Aby wyrazić szacunek, noś jasną odzież, szczególnie podczas świąt poya — pełni księżyca w buddyjskim kalendarzu, gdy ludzi wokół jest dużo.

Park Narodowy Minneriya

Park Narodowy Minneriya — spotkanie z afrykańską fauną. Minneriya znana jest jako miejsce do obserwacji ptaków: żyje tu 255 gatunków ptaków endemicznych i wędrownych, laguny i bagna mangrowe służą jako dom dla krokodyli i rzadkich ssaków. W okolicach można zobaczyć duże słonie, które zbierają się przy jeziorze Minneriya podczas suszy, szczególnie w okresie od kwietnia do października. Najlepszy czas na safari — wczesny wyjazd jeepem. Rezerwuj z wyprzedzeniem i lepiej połączyć się z innymi uczestnikami touru, aby zmniejszyć obciążenie trasy do jeziora.

Kandy

Kandy — świątynia nad jeziorem i kolejowa baśń. Podróż z Kolombo pociągiem do Kandy — jedno z najbardziej romantycznych zanurzeń w miejscowe życie: tory wiją się między górami, a okna otwierają widoki na plantacje herbaty. Główna świątynia Świętej Relikwii Zęba i jezioro Kandy — obowiązkowe punkty trasy. Zwiedzanie świątyń wymaga skromnej odzieży: zakrywaj ręce, nogi i ramiona. Z Kandy można kontynuować drogę pociągiem do Elli i innych miast krainy herbaty, gdzie zielone wzgórza wabią nieprzerwanym łańcuchem plantacji.

Park Narodowy Kumana

Park Narodowy Kumana — miejsce dla miłośników ptaków: żyje tu 255 gatunków ptaków endemicznych i wędrownych, laguny i bagna mangrowe służą jako dom dla różnorodnej fauny. W okolicach spotyka się indyjskie i jaskrawo ubarwione gatunki ptaków, krokodyle i rzadkie ssaki. Zakończenie trasy warto zrobić w przybrzeżnej wiosce Panama, gdzie zachowały się domki ze słomianymi dachami i drogi przez pola ryżowe do spokojnych odcinków plaży. Najlepszy sposób, by dostać się do Kumany — zamówić safari jeepem przez wioskę Okanda.

Sri Lanka na kompaktowej mapie łączy lasy i góry ze złotymi plażami, historię — od dawnych rzeźbionych wizerunków po zespoły świątynne, a także jaskrawą nowoczesność i kuchnię, która może mile zaskakiwać na każdym kroku. Niezależnie od tego, jakie tempo wybierzesz — spokojne czy intensywne — znajdzie się tu trasa pozwalająca zobaczyć i poczuć prawdziwą różnorodność wyspy w rozsądnym czasie i w ramach każdego budżetu. Pamiętaj, że w trudnych sytuacjach podczas wypoczynku zawsze należy zwracać się do specjalisty branżowego.

Planujesz wypoczynek narciarski we Włoszech? Te wskazówki pomogą zaoszczędzić czas i budżet, dobrać kurort pod twój poziom i styl wypoczynku, a także ułożyć tydzień jazdy tak, aby balansować dreszczyk na stokach, przytulność górskiej wioski i wieczorne après‑ski lub spokojną dzienną idyllę. We Włoszech każdy znajdzie swoje idealne miejsce na śniegu: od rodzinnych stoków Alta Badia po śmiałe trasy Val Gardena i monumentalne szczyty Mont Blanc w Courmayeur.

Rozpatrujemy dziesięć kurortów, każdy z własną atmosferą i akcentami: Alta Badia, Livigno, Val Gardena, Courmayeur, Madonna di Campiglio, Monterosa, Via Lattea, Val di Fiemme, Cervinia i Cortina d’Ampezzo.

Alta Badia

Dolomiti Superski — sieć dwóch kurortów i ponad 1200 km tras na powierzchni około 3000 kilometrów kwadratowych. Alta Badia otwiera dostęp do 130 km tras i leży wzdłuż tras okrężnych Sella Ronda, które przecinają Val Gardena, Val di Fassa i Arabba. W Corvarze, sercu regionu, osada słynie nie tylko z infrastruktury narciarskiej, ale i z gastronomii: w menu Michelin jest nie mniej niż sześć restauracji, w tym La Stüa de Michil z gwiazdką. Planując lot, warto uwzględnić, że bliskość granicy austriackiej może uczynić Innsbruck wygodniejszym wariantem niż włoskie lotniska.

Dolomiti Superski — sieć dwóch kurortów i ponad 1200 km tras na powierzchni około 3000 km².
Alta Badia zapewnia dostęp do 130 km tras wzdłuż trasy okrężnej Sella Ronda, przecinającej Val Gardena, Val di Fassa i Arabbę.
Gastronomia Corvary: nie mniej niż sześć restauracji według menu Michelin, w tym La Stüa de Michil z gwiazdką.
Bliskość granicy austriackiej może uczynić Innsbruck wygodniejszym niż odległość od włoskich lotnisk.

Livigno

Ten kurort na wysokości obiecuje stabilny śnieg przez cały rok i daje możliwości początkującym dzięki specjalnie urządzonym strefom i szkołom, a zaawansowanym — mnóstwo czerwonych i nawet czarnych tras oraz odcinków poza trasami. Livigno — unikalna enklawa handlu bezcłowego, co daje szansę połączyć jazdę z shoppingiem. Zachodnia część kurortu nadaje się dla początkujących, centralna — dla grup każdego poziomu. Do przemieszczania się między strefami i z Mediolanu można korzystać z transportu lokalnego i dużej sieci Livigno Express, co oszczędza czas i ułatwia autonomiczne trasy.

Stabilny śnieg przez cały rok i strefy odpowiednie zarówno dla nowicjuszy, jak i zaawansowanych riderów.
Handel bezcłowy czyni Livigno atrakcyjnym połączeniem jazdy i shoppingu.
Livigno Express ułatwia przemieszczanie się między strefami i z Mediolanu.

Val Gardena

Ten kurort w strefie Dolomiti Superski słynie z trasy Saslong — jednej z najbardziej legendarnych: przewyższenie ponad 800 metrów rozciąga się na 3,4 km, maksymalne nachylenie sięga 56,9%. Trasa regularnie trafia do tras Pucharu Świata. W okolicach mówi się językiem ladyńskim, który zachowuje się w codziennej komunikacji miejscowych. Z trzech osad kurortu Santa Cristina i Selva są lepiej związane z główną strefą narciarską niż Ortisei, co warto uwzględnić przy planowaniu tras i noclegu.

Znana trasa Saslong — legendarny odcinek dla fanów prędkości.
Wysokie przewyższenie i długie odcinki — idealne dla zaawansowanych riderów i freeride’u.
Język ladyński i atmosfera doliny dodają trasom unikalności.

Courmayeur

Na stokach Mont Blanc kurort oferuje trasy dla narciarzy każdego poziomu i doskonały zestaw stref nauki. Znajduje się tu park dziecięcy z taśmami przenośnikowymi i dmuchanymi atrakcjami, co czyni Courmayeur atrakcyjnym dla rodzin. Historyczny urok zachowują labirynty brukowanych uliczek Verrand, Dolonne i Entrèves, gdzie kamienne budynki przechowują stuletnią historię. Aby rozszerzyć dostęp do sąsiednich kurortów, można kupić abonament Mont Blanc Unlimited, który otwiera drogę do Chamonix we Francji i Crans‑Montana w Szwajcarii.

Różnorodność tras dla wszystkich poziomów i strefy nauki.
Park dziecięcy i strefy rozrywki dla rodzin.
Mont Blanc Unlimited — dostęp do Courmayeur, Chamonix i Crans‑Montana.

Madonna di Campiglio

Elegancki kurort w Brenta, zachodnie Dolomity, znany jest ze 150 km stoków i malowniczych krajobrazów, a po jeździe burzliwie rozwija się tu nocne życie. Wieczorny program waha się od aperitifu w Bar Suisse na placu Righi po przytulne puby Home Stube i Ober1 z tarasem na stoku, a klub Piano54 trzyma ogień do późnej nocy. To idealny wariant dla tych, którzy szukają stylowego après‑ski. Rekomendacja planistyczna: Madonna di Campiglio leży około 90 minut jazdy od jeziora Garda — zimą i wczesną wiosną można tu uniknąć tłumów i cieszyć się śnieżną idyllą godną pocztówek.

150 km stoków i wieczorne życie w stylu après‑ski.
Różnorodność barów i klubów na placu Righi i w okolicach.
Wygodne połączenie z jeziorem Garda i możliwość uniknięcia tłumów w szczycie sezonu.

Monterosa

Ten region w Piemoncie nazywany jest „rajem dla freeride’u” dzięki odcinkom lodowcowym i imponującym widokom do 4000 m. Rozciągają się tu długie zjazdy ponad 1700 m i podejścia do szczytów, co przyciąga miłośników jazdy poza trasami. W Monterosie można wybrać doliny Alagna Valsesia, Champoluc i Gressoney jako trasy oparcia, a w muzeum Casa Daverio można poznać rdzennych Walserów. Planując samodzielną podróż, pamiętaj: bezpieczeństwo przede wszystkim. Lepiej z góry wykupić ubezpieczenie i w miarę możliwości wziąć przewodnika do jazdy poza trasami.

Raj freeride’u z odcinkami lodowcowymi i szczytami do 4000 m.
Długie zjazdy i trudne trasy dla doświadczonych narciarzy.
Nie zapominaj o ubezpieczeniu i możliwości wzięcia przewodnika do jazdy poza trasami.

Via Lattea

Od samego startu ważne jest uwzględnienie budżetu: tygodniowy abonament kosztuje tu około 297–355 euro w zależności od sezonu, a dostęp do 400 km tras otwiera się przez pięć kurortów Piemontu, wśród których najsłynniejszy to Sestriere. W skład sieci wchodzi też kurort poza Włochami — granica francuska. Sestriere powstało jako pierwszy specjalnie zbudowany kurort narciarski Włoch, i czuć to w architekturze: nowoczesne budynki, takie jak Torre i Grand Hotel Duchi d’Aosta, dominują nad górskimi krajobrazami. Planowanie warto zacząć z uwzględnieniem wysokiego sezonu: koniec grudnia — początek stycznia i początek lutego to szczyt, ale poza szczytem można znaleźć tańsze karnety i noclegi.

400 km tras przez kurorty Piemontu, w tym Sestriere.
Tygodniowy abonament w granicach 297–355 euro (zależy od sezonu).
Sestriere — pierwszy kurort narciarski Włoch z nowoczesną architekturą.

Val di Fiemme

Ten kurort wchodzi w skład Dolomiti Superski i znany jest jako główny ośrodek narciarstwa biegowego we Włoszech z około 150 km tras do biegów. Corocznie odbywa się tu Marcialonga, a trasy do jazdy nocnej są oświetlone do 23:30 — widowisko, które warto zobaczyć. Główne wioski — Predazzo i Cavalese. Wśród nowoczesnych wariantów noclegu wyróżnia się Palazzo della Magnifica Comunità di Fiemme w Cavalese z mozaikowymi freskami z XVI wieku na fasadzie. Nowicjuszom pomogą lekcje w Scuola Sci Fondo Passo Lavazé.

Kluczowy ośrodek narciarstwa biegowego we Włoszech z trasami około 150 km.
Marcialonga i nocne oświetlenie tras do 23:30.
Nocleg w Predazzo i Cavalese, historyczne fasady i nowoczesne udogodnienia.

Cervinia

Położona u stóp czarującego Matterhornu i związana ze szwajcarskim Zermattem, Cervinia zapewnia całoroczne możliwości jazdy dzięki dużej wysokości od 2000 do 3480 m i rozległym niebieskim trasom. W rejonie lodowcowym plateau Rosa oferuje do 21 km zaśnieżonych tras do początku września, a infrastruktura jest nieco konserwatywna, co kompensuje ograniczoność tras. W mieście u podnóża stoku — mnóstwo barów i restauracji, a w okolicach — stare mostki nad szemrzącymi strumieniami i domki w stylu chalet. Wizy i transport: Arriva uruchamia kursy autobusowe z centrów Mediolanu i Turynu do Breuil‑Cervinia; jeśli przylatujemy bezpośrednio, trzeba wynająć samochód lub zamówić transfer.

Całoroczny potencjał narciarski u podnóża Matterhornu.
Wysokość sięga 3480 m i oferuje szerokie niebieskie trasy.
Wygodny dostęp przez sieć autobusów Arriva z Mediolanu i Turynu.

Cortina d’Ampezzo

Najbardziej znany na świecie włoski kurort narciarski, wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO, oferuje nie tylko szeroki wybór tras, ale i paletę kulturalno‑gastronomiczną. Są tu dwie gwiazdki Michelin — Tivoli i SanBrite, a après‑ski ciąży ku wykwintności: Enoteca Cortina przechowuje ponad 700 gatunków wina. Jeśli chcesz zaoszczędzić na transferze, Cortina Express organizuje kursy autobusowe z lotniska w Wenecji.

Znany kurort ze statusem UNESCO, bogaty w trasy i kulturę.
Dwie gwiazdki Michelin — Tivoli i SanBrite; wykwintne après‑ski.
Cortina Express ułatwia transfer z lotniska w Wenecji.

Rozważania nad planowaniem takiego tygodnia narciarskiego warto budować z uwzględnieniem różnych czynników — poziomu przygotowania, budżetu, programu kulturalnego i sezonowości wiatru w konkretnym kurorcie. We Włoszech każdy znajdzie swoje idealne miejsce na śniegu: od rodzinnych stoków Alta Badia po śmiałe trasy Val Gardena i monumentalne szczyty Mont Blanc w Courmayeur.