Estremadura, często niedoceniana, jest w rzeczywistości jednym z najbardziej fascynujących regionów Hiszpanii, łączącym historię, która zmieniła świat, z nowoczesnymi osiągnięciami kulinarnymi.

Położona na granicy z Portugalią i będąca ojczyzną wielu konkwistadorów, kraina ta oferuje podróż w miejsce, gdzie przeszłość jest wciąż wyczuwalna. Wyruszając tutaj, odkryjesz starożytne miasta, które zdają się zatrzymane w czasie, malownicze zamki, spokojne klasztory, piękne wiejskie krajobrazy i wyśmienitą kuchnię regionalną.

Mniej znane atrakcje Estremadury sprawiają, że region ten jest idealnym, niestanowiącym się turystycznym tłokiem zakątkiem Hiszpanii do odkrywania.
Malownicze krajobrazy Estremadury i jej mniej znane zabytki czynią ją idealnym miejscem dla tych, którzy chcą zejść z utartych szlaków. Jacques van Dinteren / Getty Images

Nasza siedmiodniowa trasa zakłada, że wyruszysz do Estremadury z Madrytu, skąd do Cáceres jedzie się trzy godziny na południowy zachód (300 km). Możesz też zacząć z Sewilli i skierować się na północ lub z Salamanki i pojechać na południe. Najlepsze miesiące na podróż to kwiecień, maj i wrzesień. Choć do większości tych miejsc można dotrzeć autobusem lub pociągiem, podróż samochodem daje znacznie więcej swobody i elastyczności.

Dzień 1: magiczne Cáceres

Czy to zgiełk miejskiego Placu Mayor, czy delikatne dźwięki gitary na krętych uliczkach malowniczego Monumentalnego Miasta (Ciudad Monumental) , wpisanego na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, Cáceres ma swój niepowtarzalny, magiczny klimat.

Przespaceruj się po starym mieście, przechodząc przez łuk Arco de la Estrella z XVIII wieku, i zjedz śniadanie w bohèmej restauracji Los Siete Jardines. Przejdź obok misternych kamiennych fasad wspaniałych rezydencji i pałaców z epoki renesansu, odkrywając plaza Santa María, plaza San Jorge i plaza San Mateo. Warto odwiedzić doskonałe muzeum w Cáceres, a przed wejściem na wieżę Bujaco z XII wieku możesz zwiedzić luksusowy pałac Palacio de los Golfines de Abajo.

W Cáceres można spróbować jednych z najlepszych dań Estremadury. Rozkoszuj się elegancko przygotowanymi tapas w stylu hiszpańsko-międzynarodowym, takimi jak polędwica w kremowym, lokalnym serze Torta del Casar, w eleganckim, zatłoczonym tapas barze La Cacharrería w starym mieście. Najlepsze doznania kulinarne w Estremadurze zdobędziesz w luksusowej restauracji Atrio, a po nich zakończ wieczór koktajlami przy ścianach porośniętych bluszczem w El Corral de las Cigüeñas lub degustacją rzemieślniczego piwa z Estremadury w Las Claras.

Spanie
Hotel Atrio, utrzymany w bieli, to spełnienie marzeń o pięciogwiazdkowym designerskim hotelu w starym mieście. Hotel Casa Don Fernando oferuje stylowe, nowoczesne pokoje bezpośrednio na Plaza Mayor.

Dzień 2: w dziką przyrodę – Park Narodowy Monfragüe

Rozpocznij wcześnie – to najlepszy czas, by odkryć imponujące, pagórkowate przestrzenie Parku Narodowego Monfragüe o powierzchni 180 km². Monfragüe, gdzie żyje ponad 75% chronionych gatunków ptaków Hiszpanii, jest wybitnym rajem dla ornitologów. To także rozległy teren do wypoczynku na łonie natury, obfitujący w malownicze szlaki turystyczne.

Sępy płowe to tylko jeden z gatunków ptaków, które można zobaczyć w Parku Narodowym Monfragüe. Javier Fernández Sánchez / Getty Images
Obserwuj kolonie sępów płowych patrolujące niebo z zapierająco dech w piersiach punktów widokowych Mirador Salto del Gitano i Castillo de Monfragüe. Wśród innych lokalnych skrzydlatych mieszkańców można zobaczyć zagrożone wyginięciem orły iberyjskie, bociany czarne czy sępy czarne.

Główne centrum informacyjne parku znajduje się w Villareal de San Carlos, 75 km na północny wschód od Cáceres. Wstąp do restauracji Monfragüe w Villareal, by spróbować typowych dań kuchni Estremadury, zwłaszcza dania mięsne. Po południowej stronie parku, w Torrejón el Rubio, również znajduje się centrum informacyjne.

Spanie
Monfragüe to wygodna opcja na jednodniową wycieczkę z Cáceres, ale jeśli chcesz zostać na noc, Casa Rural Monfragüe w Villareal oferuje kolorowe pokoje w wiejskim stylu.

Dzień 3: Trujillo i Ameryka

Przenieś się 52 km na wschód od Cáceres do Trujillo, skąd na początku XVI wieku najsłynniejsi hiszpańscy konkwistadorzy wyruszyli do Nowego Świata.

Nic dziwnego, biorąc pod uwagę jego przeszłość, że stare, nieco zniszczone Trujillo lśni wspaniałymi pałacami w stylu barokowym i renesansowym, misternymi kamiennymi fasadami, ukrytymi cysternami z czasów mauretańskich, skręconymi wieżami kościołów i bujnymi ogrodami tonącymi w bugenwillach.

Posil się na majestatycznym Plaza Mayor pod przenikliwym spojrzeniem potężnej brązowej rzeźby Francisco Pizarra w Trujillo – restauracja Mesón La Troya słynie z ogromnych porcji dań prawdziwej kuchni Estremadury – a następnie rozpocznij zwiedzanie stromego, otoczonego murami starego miasta. Warto odwiedzić kościół Santa María la Mayor z XIII wieku i dom-muzeum Pizarro z XV wieku, by poznać szczegóły dotyczące pięciu braci konkwistadorów Pizarro. Twoim ostatnim przystankiem powinien być tajemniczy mauretański zamek z X wieku, wieńczący Trujillo, przed kolacją w restauracji El 7 de Sillerías, która zachwyci wysokiej jakości daniami mięsnymi w lokalnym stylu.

Spanie
W hotelu Posada Dos Orillas znajdziesz eleganckie pokoje w stylu kolonialnym, mieszczące się w odrestaurowanym domu z XV wieku.

Dzień 4: miłosierna Guadalupe

Dziś wyruszasz w pielgrzymkę długości 78 km na wschód z Trujillo do Guadalupe. Twoja nagroda? Wspaniały, lśniący Królewski Klasztor Santa María de Guadalupe, zbudowany w tym samym miejscu, gdzie według legendy w XIV wieku pasterz odkrył cedrową rzeźbę Najświętszej Marii Panny. Konkwistadorzy z Estremadury przenieśli kult Matki Boskiej z Guadalupe do Nowego Świata, czyniąc ją religijną patronką większej części Ameryki Łacińskiej. Pielgrzymi wciąż przybywają do Guadalupe z całego świata, by mieć możliwość ucałowania szaty figury.

Królewski Klasztor Santa María de Guadalupe, wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, posiada krużganek w stylu mudéjar zbudowany w XV wieku. Hemis.fr RM / Getty Images
Zwiedź klasztor i podziwiaj jego bogatą kolekcję dzieł sztuki, biżuterii, iluminowanych rękopisów i innych skarbów. Zobaczysz także dwa wykwintne krużganki: jeden w stylu mudéjar z końca XIV wieku, drugi w stylu gotyckim.

Jedzenie i spanie
W hotelu Hospedería del Real Monasterio możesz zjeść obiad i odpocząć w starych, pełnych uroku salach, mieszczących się wzdłuż wspaniałego gotyckiego dziedzińca klasztoru.

Dni 5 i 6: rzymskie Mérida

Od Guadalupe do Méridy, stolicy Estremadury, trzeba przejechać 125 km na południowy zachód. Mérida, obfitująca w najlepsze rzymskie zabytki Hiszpanii (niegdyś rządziła rzymską prowincją Luzytania), będzie wymagać dwóch dni na dokładne zwiedzanie. Bilet łączony za 12 euro daje dostęp do większości atrakcji.

Teatr Rzymski w Méridzie istnieje od ponad 2000 lat i nadal jest używany do przedstawień. Universal Images Group / Getty Images
Zacznij od oszałamiającego Narodowego Muzeum Sztuki Rzymskiej, a następnie odwiedź imponujący Teatr Rzymski mieszczący 6000 widzów, zbudowany w 15 roku p.n.e. Zejdź w dół, obok świątyni Diany z I wieku p.n.e. , by podziwiać elegancki Most Rzymski, a następnie przenieś się o dziewięć wieków do przodu, do położonej w pobliżu mauretańskiej Alcazaby. Niedaleko znajduje się restauracja El Trasiego, oferująca wyśmienitą nowoczesną kuchnię. Wśród innych historycznych skarbów są Akwedukt Los Milagros, Krypta Santa Eulalia i cyrk rzymski z I wieku n.e.

Na kolację w wyśmienitej restauracji Tábula Calda przygotowują ulubione hiszpańskie dania z lokalnych produktów, a La Bodeguilla kusi klasyką Estremadury, od soczystych mięs z grilla po asortyment najlepszego jamón (suszonej szynki).

Spanie
Zatrzymaj się w uroczo świeżym hostelu Hostal Emeritae lub w kolorowych apartamentach Capitolio z własną kuchnią.

Dzień 7: na południe, do Zafry

Z Méridy do upalnej Zafry jest 60 km na południe. Po drodze wstąp do niedawno odrestaurowanego zamku Feria z XV wieku, który prosperował za czasów potężnej lokalnej dynastii Feria i znajduje się na malowniczym wzgórzu, skąd rozpościerają się zapierające dech w piersiach panoramy.

Zafra, miasto o mauretańskich korzeniach, może poszczycić się perłą – spalonym słońcem, pełnym kwiatów starym miastem. Odkryj czynny klasztor Santa Clara z XV wieku w stylu mudéjar, gdzie pochowana jest rodzina Feria. Zjedz tapas pod arkadami wysadzonego palmami Plaza Grande i przyległego Plaza Chica. Następnie odwiedź imponujący, wyłożony marmurem dziedziniec w stylu renesansu wspaniałego zamku w Zafrze, obecnie przekształconego w parador (luksusowy hotel państwowy). Zjedz kolację składającą się z wyśmienitych dań mięsnych w tradycyjnym stylu i doskonałych deserów w restauracji La Rebotica.

Zakończ swoją ekspedycję po Estremadurze około 45 km na południe od Zafry, w Monesterio. W tym niepozornym miasteczku produkuje się jedną z najwyśmienitszych w Hiszpanii odmian jamón, a także znajduje się wyjątkowe Muzeum Jamón.

Spanie
Zostań królem (lub królową) zamku w pięknie odrestaurowanym hotelu Parador de Zafra, zbudowanym w XV wieku.

Kreta zaskakuje życiem przez cały rok, a odpowiedni wybór sezonu pozwala uniknąć tłumów, dopasować harmonogram do festiwali i maksymalnie zanurzyć się w lokalnej atmosferze. Wyspa liczy około 600 tysięcy mieszkańców i oferuje pełną czterech pór roku: upalne lato, chłodną zimę oraz umiarkowaną wiosnę i jesień.

Lato: szczyt słońca, plaże i aktywność

Lato na Krecie jest gorące i suche. W lipcu i sierpniu średnia temperatura w ciągu dnia osiąga około 29°C, deszcze są rzadkie, a morska bryza łagodzi upał. Wieczorami przy plażach i nadmorskich deptakach panuje atmosfera święta. Kurorty są wypełnione turystami z całej Europy, dlatego bilety lotnicze i noclegi lepiej rezerwować z wyprzedzeniem – szczególnie w sierpniu.

Jeśli budżet jest ograniczony lub planowanie jest spóźnione, można wybrać mniej znane zakątki, na przykład w górach lub niewielkie nadmorskie miejscowości, takie jak Plakias, Sougia czy Ierapetra. Dzięki temu można poczuć autentyczność wyspy i zachować dostęp do głównych atrakcji.

Festiwalowa, letnia atmosfera

Lato oferuje nie tylko plaże: w sierpniu odbywają się festyny, koncerty i tradycyjne wydarzenia na ulicach. Należy pamiętać, że 15 sierpnia obchodzone jest Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny – drogi mogą być przeciążone, a lokale zamykane na krótkie przerwy. W Heraklionie działa Letni Festiwal Sztuki, obejmujący muzykę klasyczną, taniec, kino i sztuki wizualne.

Wiosna i jesień: umiarkowany klimat i mniejszy tłok

Wiosna i jesień oferują komfortową pogodę i mniejszą liczbę turystów. W kwietniu i październiku średnia temperatura utrzymuje się w zakresie około 20–27°C, a liczba dni deszczowych wynosi około sześciu w miesiącu. W tym czasie dostępność sklepów, atrakcji i usług jest wyższa niż w szczycie sezonu, a atmosfera jest bardziej spokojna. Wiosną można cieszyć się obiadami w nadmorskich tawernach, wybrzeżem oraz wędrówkami do świątyń i klasztorów na górskich przełęczach bez pośpiechu.

Kwiecień przynosi prawosławną Wielkanoc i związane z nią uroczystości – goście często dołączają do posiłków po ceremoniach. Już w czerwcu plaże są w pełni otwarte, woda jest ciepła, a gospodarka wyspy działa spokojniej niż latem. Wrzesień zachwyca ciepłą wodą do surfowania i kąpieli, a napływ turystów maleje. Październik pozostaje korzystny na plaże i wędrówki: część lokali zamyka się pod koniec miesiąca, ale muzea i kościoły działają, a szlaki są otwarte.

Zima: spokój i nowe perspektywy Krety

Zima jest chłodna i często wietrzna, z zmienną pogodą. Średnia maksymalna temperatura wynosi około 15°C, w nocy wieją zimne wiatry i występują opady. Turystyka ustępuje miejsca bardziej spokojnemu rytmowi: usługi i biura podróży często nie działają pełną parą, a noclegi mogą być ograniczone. Ale i tu są zalety: odosobnione plaże, możliwość zwiedzania zabytków bez kolejek – na przykład pałacu w Knossos – oraz głębsze poznanie lokalnej kuchni. W listopadzie rozpoczyna się sezon raki – mocnego trunku, który stał się symbolem kreteńskiej gościnności. Boże Narodzenie często obchodzone jest w przytulnej atmosferze, rybackie wioski dekorują łodzie. Rethymno słynie z karnawałowych zabaw i życia ulicznego, a zima poszerza horyzonty dla wędrówek i poznawania wyspy bez pośpiechu.

Jak wybrać czas wizyty: połączenie pogody i festiwali

• Lato: maksimum otwartych lokali, długie noce i bogaty program kulturalny, ale tłumy, kolejki i wysokie ceny.

• Wiosna i jesień: komfortowa pogoda, umiarkowane ceny i elastyczność w planowaniu tras bez przytłaczających tłumów.

• Zima: mniej turystów i usług, ale za to otwarte zabytki historyczne i lokalna kuchnia – czas na zanurzenie się w atmosferze Krety bez pośpiechu.

Podsumowanie

• Wiosna to "złoty środek" Krety z umiarkowaną pogodą, otwartymi atrakcjami i rozsądnymi cenami;

• Lato to ideał dla plaż, życia nocnego i festiwali;

• Jesień przedłuża sezon;

• a zima oferuje spokój i nowe perspektywy wyspy.

Tajlandia pozostaje jednym z najpopularniejszych kierunków turystycznych świata dzięki wspaniałym plażom, bogatej kulturze, różnorodnej kuchni i przystępnym cenom. Mimo że miejsce to przyciąga podróżników z całego świata, dla osób podróżujących tam po raz pierwszy kluczowe jest wcześniejsze przygotowanie się i zrozumienie specyfiki kraju. W tym artykule szczegółowo omówimy najlepszy czas na wizytę, główne trasy, system transportowy, kulturę i kwestie bezpieczeństwa, aby Twój urlop był jak najbardziej komfortowy i interesujący.

Kiedy najlepiej jechać do Tajlandii

Zdaniem mieszkańców, najlepszym czasem na odwiedzenie kraju jest okres zimowy, od listopada do lutego. W Tajlandii trwa wtedy pora sucha, a temperatura spada do komfortowego poziomu – zwykle nie przekraczając 30°C w ciągu dnia – co czyni podróż przyjemniejszą. W północnej części kraju po monsunowych wiatrach spada wilgotność, a temperatury stają się mniej upalne. Ponieważ okres ten zbiega się ze świętami noworocznymi, przyciąga wielu turystów, dlatego noclegi i bilety należy rezerwować z wyprzedzeniem. Jest to również sezon na nurkowanie i snorkeling.

Miesiące letnie, od marca do czerwca, charakteryzują się upałem i wysoką wilgotnością; temperatura często sięga 35°C i więcej. W tym czasie najlepiej przebywać blisko morza lub korzystać z basenu. W kwietniu temperatura może osiągnąć 40°C, a mieszkańcy starają się unikać spacerów w upale. Wakacje studenckie i noworoczne festiwale, takie jak Songkran (Tajski Nowy Rok) , przypadają na kwiecień, tworząc wyjątkową atmosferę świętowania.

Monsun rozpoczyna się pod koniec czerwca i trwa do października, przy czym deszcze nie padają codziennie. Pod koniec sezonu możliwe są ulewne deszcze i silne wiatry, które mogą wpłynąć na podróże morskie i wycieczki po wyspach. Zimą w północnej części kraju, zwłaszcza od stycznia do marca, występuje "sezon mgielny", podczas którego smog staje się bardziej uciążliwy, pogarszając widoczność i powodując problemy z oddychaniem.

Ile czasu warto spędzić w Tajlandii

Aby w pełni poznać ten kraj, zaleca się przeznaczyć na to minimum 7–10 dni. W krótszym czasie można skupić się na jednym regionie lub mieście, np. na plażowych kurortach południa lub kulturowych i historycznych atrakcjach centrum i północy. Dla głębszego zanurzenia warto zaplanować podróż po regionach – tak, w Bang Koku i Czang Maj można zostać dłużej, by poznać kulturę i kuchnię, a w miejscach wypoczynku nad morzem – w prowincjach Phuket, Krabi lub na wyspach.

Poruszanie się po kraju to ważna część podróży. Krajowe połączenia lotnicze umożliwiają szybkie i wygodne przemieszczanie się między północą a południem, choć wiążą się z pewnymi kosztami środowiskowymi. Autobusy, pociągi i nocne przejazdy pozwalają zaoszczędzić czas i pieniądze, a także dają okazję do rozmów z mieszkańcami. W miastach dobrze zorganizowana jest sieć taksówek, tuk-tuków, a także lokalnych autobusów i "songthaew" (przerobionych samochodów dostawczych), a wyspy są połączone promami, lokalnie czarterowanymi łodziami i wewnętrznymi lotami.

Czy wymagana jest wiza do Tajlandii?

Większość turystów z 93 krajów może wjechać do Tajlandii bez wcześniejszego formalnego ubiegania się o wizę. Po przylocie otrzymują standardową 60-dniową wizę (pieczątkę) . W celu dłuższego pobytu podróżnicy często wyjeżdżają za granicę, np. do Malezji lub Kambodży, a następnie wracają, otrzymując nową wizę. Główne porty lotnicze to Bang Kok Suvarnabhumi i Don Mueang oraz Phuket, zapewniające regularne połączenia ze światowymi metropoliami. W kraju działają również lotniska w Czang Maj, Khon Kaen, Udon Thani, Krabi i innych regionach.

Czy łatwo poruszać się po Tajlandii?

Sieć transportowa w kraju jest dobrze rozwinięta i obejmuje autobusy, pociągi, samoloty i minivany. System kolejowy jest średnio rozwinięty pod względem liczby połączeń i komfortu, ale nadaje się do podróży zarówno na południe, jak i do regionów północnych, a bilety są niedrogie. Lokalne autobusy i taksówki, a także taksometrówki i proste marszrutki (minibusy) ułatwiają poruszanie się po miastach. W Bangkoku dobrze działają systemy BTS i MRT, a aplikacje takie jak Grab upraszczają zamawianie taksówek i tuk-tuków. Wyspy są połączone promami i czarterowymi łodziami. Do podróży między miastami często wykorzystuje się loty krajowe, które skracają czas przemieszczania się.

Co można zobaczyć w różnych regionach kraju?

Tajlandię można umownie podzielić na cztery główne części: południe – z wyspami i plażami; północ – z górami i wioskami plemiennymi; Isan (północny wschód) – dla miłośników gastronomii i zacisznych miejsc; centrum – z miastami, starożytnymi ruinami i rezerwatami przyrody.

Bang Kok – największa turystyczna stolica kraju, słynie ze świątyń, targów, centrów handlowych, życia nocnego i historycznej dzielnicy. Koniecznie warto spacerować po Wielkim Pałacu, Wat Pho i targach. W weekend warto odwiedzić największy targ w kraju – Chatuchak.

Równiny centralne to nie tylko stolica, ale także starożytne miasta, takie jak Ajutthaja i Sukhotaj, do których łatwo dotrzeć pociągiem lub autobusem. Znajdują się tu również parki narodowe i pomniki z czasów II wojny światowej.

Na północy kraju – Czang Maj i pobliskie tereny górskie – to centrum wycieczek kulturowych i przygodowych. Można tam odwiedzić wioski etniczne, uprawiać trekking, rafting i jeździć motocyklami po górskich drogach.

Historyczny region "Isan" na północnym wschodzie – z bogatą kulturą, gastronomią i tradycjami, silnie związanymi z życiem na pograniczu z Laosem i Kambodżą.

Wyspy południowe – raj dla miłośników morza i aktywnego wypoczynku: Ko Samui, Phuket, Ko Phangan i inne oferują plaże, nurkowanie, surfing, nocne imprezy i luksusowe kurorty.

5 ulubionych aktywności podróżników

Wielu szczególnie lubi zwiedzać północne dystrykty na motorowerach lub motocyklach, odkrywając nieznane szlaki, wodospady i wioski. Taki środek transportu pozwala elastycznie zarządzać trasą i zatrzymywać się w nieoczekiwanych miejscach.

Ile kosztuje podróż po Tajlandii

Ceny różnią się w zależności od regionu i poziomu usług. Hostele budżetowe kosztują od 300 do 600 bahtów, zwykłe hotele – od 600 do 1500 bahtów, a luksusowe wille – do 30 000 bahtów. Jedzenie na ulicy – od 60 bahtów za miseczkę zupy z makaronem, pełny obiad dla dwojga – od 1200 bahtów. Przejazdy krajowe – od 200 bahtów za bilet, a litr benzyny kosztuje około 45 bahtów.

Bezpieczeństwo turystów

Tajlandia jest uważana za kraj w miarę bezpieczny, choć możliwe są drobne przestępstwa – kradzieże, oszustwa ze strony taksówkarzy i sprzedawców. Prowadzenie motoroweru wymaga ostrożności. Ze względu na niepokojące doniesienia o sytuacji politycznej należy unikać południowych prowincji Narathiwat, Pattani i Yala. Ogólnie rzecz biorąc, życzliwe i tolerancyjne nastawienie Tajów sprawia, że podróż jest spokojna.

Czy można jeść uliczne jedzenie – i czy jest bezpieczne?

Większość dań od ulicznych sprzedawców jest przygotowywana i podawana na świeżo, co zmniejsza ryzyko chorób przenoszonych przez żywność. Należy unikać produktów pozostawionych w temperaturze pokojowej i wybierać zatłoczone stoiska, gdzie jada wiele osób. Zazwyczaj jedzenie jest bezpieczne, a podróżnicy chwalą jego wyrazisty smak i niezapomniane wrażenia.

Co trzeba wiedzieć o kulturze i zwyczajach

W Tajlandii ceni się szacunek dla kultury, religii i monarchy. Nie należy dotykać wizerunków Buddy, wskazywać na nie palcem ani pokazywać stóp – jest to uważane za obrazę. Ważna jest właściwa etykieta: zakaz publicznej nagości, rozmów o polityce, unikanie publicznych okazywania uczuć i ordynarnych gestów. Tajowie są przyjaźni i tolerancyjni, ale lepiej okazywać szacunek lokalnym tradycjom.

Jak pozostać w kontakcie

Internet w Tajlandii jest powszechnie dostępny. W każdej kawiarni, hotelu i restauracji jest darmowe Wi-Fi, a karty SIM można kupić za niewygórowaną cenę – potrzebny będzie tylko paszport. Do podróży po kraju dostępne są korzystne plany taryfowe.

Czy można legalnie palić i używać konopi indyjskich?

Konopie indyjskie w Tajlandii zostały zdekryminalizowane w 2022 roku, ale od 2025 roku ponownie są zakazane. Zakup i używanie marihuany są możliwe wyłącznie na podstawie recepty lekarskiej. E-papierosy są zakazane, a palenie w miejscach publicznych jest zabronione.

Podsumowanie: Tajlandia to kraj łączący żywą kulturę, bogatą przyrodę i gościnność. Planując podróż, należy wziąć pod uwagę porę roku, wybrać odpowiedni region, przygotować się na korzystanie z systemu transportowego i z szacunkiem odnosić się do lokalnych zwyczajów. Przy odpowiednim podejściu podróż stanie się niezapomnianą przygodą.