Ameryka Południowa oferuje niezliczone możliwości przygód, które pozwolą spełnić marzenie życia. W tym roku zwróć uwagę na majestatyczne lodowce, kilkudniowe rejsy po Amazonce i nieziemskie pustynie.

Chcesz jeszcze więcej? Właśnie dlatego zebraliśmy osiem najbardziej bajkowych tras po tym bezkresnym kontynencie.

Amazonia, Brazylia

Nad Amazonką w Brazylii podróż zaczyna się w Manaus, epicentrum przygód w dżungli. Tutaj prawdziwe autostrady wytyczono na wodzie, a ogromne promy służą jako pływające autobusy, przewożąc ludzi i towary. Półdniowa łodzią podróż z Manaus prowadzi do dziesiątków lodży (domków wypoczynkowych) na brzegach rzeki, gdzie w ciągu dnia można obserwować małpy i ary, a wieczorem zanurzyć się w urzekające nocne życie lasu tropikalnego. Stąd zaczyna się spokojny, czterodniowy rejs na trzypokładowym, drewnianym statku obwieszonym hamakami: na trasie spotyka się Santarém z nabrzeżem, zielonymi parkami i otwartymi restauracjami serwującymi świeże ryby, a na zachód od Santarém leży Alter do Chão – wioska nad laguną z śnieżnobiałymi plażami i krystalicznie czystą wodą, idealną do snorkelingu. Podróż kończy się w Belém, gdzie w ciągu dnia unosi się aromat targu Ver-o-Peso, a przy nabrzeżu Estação das Docas zbierają się przyjaciele i pary, by cieszyć się zachodem słońca nad zatoką Guajará.

Pustynia Atakama, Chile

Imponującym, kontrastowym pięknem zadziwia pustynia Atakama w Chile. Tutaj z błotnych basenów unosi się para, gejzery wyrzucają gorącą wodę w mroźne powietrze, a słońce zalewa złotym światłem pole geotermalne El Tatio. Spacer Doliną Marsa odkrywa panoramy czerwono-złocistych wydm i kolorowych formacji skalnych w Dolinie Księżycowej; w pobliżu błyszczą solne jeziora, a czasem krążą nad nimi różowe flamingi, szukając pożywienia. Niebo nad pustynią jest bezchmurne, dlatego ten region słynie z obserwacji gwiazd – to idealny punkt wyjścia dla tych, którzy marzą o kosmicznych krajobrazach i czystości nocnego nieba.

Rio de Janeiro

Rio de Janeiro zaprasza do relaksu i poczucia się w metropolii, gdzie natura i kultura żyją obok siebie. Miasto kryje zalesione wzgórza i złociste plaże, a małpki i kapibary stają się stałymi sąsiadami, podkreślając bliskie połączenie natury z miejskim życiem. Na plaży Ipanema można zobaczyć, jak surferzy rywalizują o miejsce przy skalistym Arpoadorze, a ulice miasta tętnią nieprzerwanym życiem. Występy samby w nocnych lokalach i bogemne, koktajlowe sceny Santa Teresa tworzą żywą, niepowtarzalną atmosferę, słusznie stawiając Rio w jednym rzędzie z najbarwniejszymi zakątkami planety. Mieszkańcy żartują, że „Deus é Brasileiro” (Bóg jest Brazylijczykiem) i to uczucie pozostaje w pamięci odwiedzających.

Patagonia, Chile i Argentyna

Patagonia w Chile i Argentynie to jedno z najbardziej ekscytujących miejsc na Ziemi dla pieszych wędrówek i lodowcowych krajobrazów. Główne trasy obejmują słynny szlak W (W Trek) w Torres del Paine: 4 dni i 80 kilometrów po ząbkowanych szczytach i krystalicznie błękitnych jeziorach. Obowiązkowy przystanek – majestatyczny lodowiec Grey, gdzie góry lodowe odrywają się od masy lodu. Turyści wybierają poziom zakwaterowania według gustu: od namiotów i schronisk po przytulne lodże, gdzie wieczorem czekają steki i pisco sour. Aby uniknąć tłumów, warto rozważyć sezon poza szczytem (od listopada do lutego) lub wybrać dłuższy i mniej uczęszczany szlak O (O Circuit) – ośmio- lub dziesięciodniowy. Argentyna przyciąga trasą przez Park Narodowy Los Glaciares i jego 4-dniowym, 65-kilometrowym szlakiem Huemul Rock, a także legendarnym trekiem wzdłuż Andów – Huella (Ślad) o długości 600 kilometrów, przecinającym pięć parków narodowych. W każdych warunkach w północnej Patagonii czekają silne wiatry i podejścia, ale nagrodą są unikalne widoki i niezapomniane wrażenia z podróży przez jeden z najbardziej dramatycznych krajobrazów planety.

Wyspy Galapagos

Wyspy Galapagos na zawsze związane są z nazwiskiem Karola Darwina i teorią ewolucji, która stała się podstawą nauki. Wyspy te pokazują, jak rośliny i zwierzęta rozwijały się w izolacji od kontynentu i zadziwiają różnorodnymi krajobrazami: ogromne żółwie, zięby z różnymi adaptacjami, nieloty (kormorany nie lotne) nurkujące jak morświny oraz legwany żywiące się w morzu. Młodsze wyspy – Isabela – oferują bardziej aktywne środowisko wulkaniczne, centralna część Santa Cruz skrywa rzadkie lasy skalecji, a wschodnie wyspy Española słyną z kolonii falblinek (albatrosów) na płaskich skałach. Nawet jednodniowy rejs pozostawia żywe wrażenia: tańce godowe głuptaków niebieskonogich, snorkeling nad lawowymi formacjami. Małe statki na 16 pasażerów to jeden z najlepszych sposobów, by zobaczyć wyspy, a trasy można dobrać według przewodnika Lonely Planet Journeys.

Kolumbia

Kolumbia daje unikalną podróż od piaszczystych brzegów Morza Karaibskiego przez gęste dżungle po górskie płaskowyże. La Guajira na północnym wschodzie kraju zadziwia nietkniętymi krajobrazami i dziedzictwem Wayúu – ludu mistrzów tkactwa, który stawiał opór kolonizacji. Ale główną atrakcją dla pierwszych gości jest zabytkowa Cartagena, otoczona murami i położona około 470 kilometrów na zachód; jej przytulne place i potężne fortyfikacje opowiadają historię i dają romantyczny urok. W Santa Marta gości wita spokojniejsze miejskie życie i bujne wybrzeże, gdzie panuje wilgoć i bliskość Tayrony – tropikalnego parku z tajemniczymi ścieżkami prowadzącymi do idyllicznych miejsc do kąpieli. Na zachód od Cartageny droga wiedzie do Zatoki Urabá i przesmyku Darién, zanurzonego w dżungli, gdzie spotykają się Ameryka Północna i Południowa.

Salar de Uyuni, Boliwia

Surrealistyczne Salar de Uyuni w Boliwii zadziwia bielą powierzchni i wrażeniem nieskończoności horyzontu. Gdy deszcz zamienia ziemię w lustrzaną taflę, niebo i ziemia łączą się w jeden obraz, a chodzenie po soli staje się jak stąpanie po chmurach. Uyuni to punkt wyjścia na trzydniowe wycieczki, podczas których można wspiąć się na szczyt góry nad śnieżnobiałą, pustynną równiną i zobaczyć wyspę Incahuasi, tak zwaną wyspę – pozostałość po dawnym wulkanie, otoczoną przez prehistoryczne jezioro. Po powrocie nadchodzi pustynny chłód i zachód słońca, który maluje niebo w ogniste kolory. Tutaj warto wybrać sprawdzoną firmę i z wyprzedzeniem planować trasę.

Peru

Peru, kraj starożytnych cywilizacji i tajemniczych ruin, otwiera przed podróżnikami bogatą skarbnicę zabytków archeologicznych. Misternie ułożone tarasy Pisac i Sacsayhuamán w Świętej Dolinie, a także geometrycznie wyrównany Ollantaytambo z akweduktami i fontannami – to tylko część wspaniałego dziedzictwa. Ale prawdziwe wrażenie robią ruiny Chavín de Huántar, często nazywane mini-Machu Picchu, leżące na odległych trasach przez zaśnieżoną Cordillera Blanca i surową drogę; w Limie – Pachacamac – starożytna cytadela z glinianymi pałacami, a Chan Chan na wybrzeżu, blisko Trujillo – największe na świecie gliniane miasto. Chavín de Huántar zapiera dech w piersiach, a zobaczenie tych miejsc jest warte zachodu.

Pamiętajcie, że każda trasa wymaga przygotowania i szacunku dla lokalnych warunków – klimatu, pory roku, wysiłku fizycznego, wymogów dotyczących przewodników i szlaków. Wybierając drogę, wybieracie cały świat historii, krajobrazów i kultur, który zostaje z wami na długo.

Pamiętajcie również, że w poważnych przypadkach i przy wyborze trudnych tras zawsze należy konsultować się z profesjonalnymi przewodnikami i służbami wsparcia, aby bezpieczeństwo było najważniejsze.

Portugalia, w której znajdują się jedne z najpiękniejszych plaż w Europie, oferuje wypoczynek nad morzem na każdy gust.

Czekają na Ciebie piaszczyste wyspy omywane lazurowym morzem, ciche zatoki położone u stóp stromych morskich klifów oraz rozległe wydmy, z których roztaczają się widoki na jedne z najbardziej imponujących miejsc do surfowania na świecie. Zadanie polega tylko na tym, aby zdecydować, od czego zacząć.

Chociaż lista najlepszych plaż w kraju mogłaby z łatwością liczyć ponad sto miejsc, wybraliśmy 11 naszych ulubionych. Zaplanuj swój wypoczynek na plaży w Portugalii – już teraz.

1. Praia dos Galapinhos, Park Przyrody Arrábida
Najlepsza plaża na spokojny wypoczynek z dala od miasta.

W mniej niż godzinę jazdy od Lizbony znajdziesz się w środku nadmorskiej dzikiej przyrody Parku Przyrody Arrábida. Tutaj zalesione zbocza wzgórz opadają stromo do linii brzegowej, usianej ukrytymi zatokami i lśniącymi plażami. Najbardziej urokliwa z nich to Praia dos Galapinhos, oferująca biały piasek i krystalicznie czystą wodę. Spokojne morze czyni ją doskonałym miejscem do kąpieli.

2. Praia de Odeceixe, Odeceixe
Najlepsza plaża dla rodzin z małymi dziećmi.

Plaża Praia de Odeceixe, położona wśród dzikich wybrzeży zachodniego Algarve, spełnia wszystkie wymagania, a malownicza plaża z przylądkiem przyciąga zarówno rodziny, jak i surferów. Jej unikalne położenie zapewnia jej zadziwiającą wszechstronność. Znajdując się u ujścia rzeki Odeceixe, plaża ma piaszczysty odcinek wzdłuż rzeki, idealny do kąpieli bez obawy przed silnymi falami – idealny dla małych dzieci.

Wskazówka: jeśli szukasz fal, znajdziesz je, przechadzając się w stronę oceanu, gdzie odpowiednie do surfowania miejsca są dostępne przez cały rok (choć najlepsze warunki panują zimą). Różne szkoły surfingu, w tym Odeceixe Surf School, pomogą Ci doskonalić umiejętności lub nauczyć się czegoś nowego.

3. Plaża Baleal, niedaleko Peniche
Najlepsza plaża na wypoczynek z surfowaniem.

Około 5 km na północny wschód od Peniche, na zachodnim wybrzeżu Portugalii, znajduje się plaża Praia do Baleal – naprawdę imponujący widok. Ten odcinek piasku to tak naprawdę mierzeja łącząca ląd stały z malowniczą, przypominającą wyspę wioską Baleal, która położona jest na skalistym cyplu wystającym w Ocean Atlantycki.

Rozciąga się tu zapierająca dech w piersiach piaszczysta plaża, gdzie można kąpać się zarówno po północnej, jak i południowej stronie, a także uprawiać surfing. Wzdłuż plaży znajdują się szkoły surfingu i kilka restauracji.

4. Praia da Ilha de Tavira, Tavira
Najlepsza plaża na odosobnienie poza sezonem.

Ta ogromna plaża na wschodnim krańcu wyspy Tavira – długiej wyspy barierowej u południowego wybrzeża kraju – może pochwalić się złocistym piaskiem i kuszącą, czystą wodą, a także kilkoma barami plażowymi, szkołą windsurfingu i campingiem latem (jedynym miejscem noclegowym na wyspie). Poza szczytowymi miesiącami lipcem i sierpniem panuje tu cudowne odosobnienie i pustka.

Wskazówka: Promy na wyspę odpływają w ciągu 10 minut z Quatro Águas, położonego 2 km na południowy wschód od Taviry, jednego z najbardziej urokliwych miast Algarve.

5. Praia da Falésia, niedaleko Albufeiry
Najlepsza plaża pod względem przestrzeni i infrastruktury.

W Algarve nie brakuje zapierających dech w piersiach plaż, a ten 6-kilometrowy pas piasku otoczony oszałamiającymi skałami w kolorze ochry jest z pewnością jednym z najbardziej imponujących. Rozpoczynając się 8 km na wschód od Albufeiry, plaża ta latem jest bardzo zatłoczona, zwłaszcza podczas przypływu.

Wskazówka: przyjedź tu poza sezonem – od listopada do marca – kiedy średnia temperatura powietrza wynosi około 16°C, a plaża będzie w całości do Twojej dyspozycji.

6. Praia de São Jacinto, niedaleko Aveiro
Najlepsza plaża dla miłośników przyrody.

Ta wspaniała plaża, położona między rozbuszowanymi falami Oceanu Atlantyckiego a bezkresnymi wydmami, tworzy zachodnie zbocze Rezerwatu Przyrody São Jacinto. Dotarcie tutaj jest nieco trudniejsze, ale wysiłek się opłaci tym, którzy kochają piaszczyste, odosobnione i dzikie plaże.

Wskazówka: Aby dotrzeć na plażę São Jacinto, trzeba dojechać autobusem z Aveiro do Forte da Barra (20 minut), następnie przeprawić się promem do São Jacinto, a stamtąd szybko przejść pieszo na plażę. Aveiro leży zaledwie 50 minut pociągiem od Porto, więc wizytę na plaży można łatwo odbyć w ramach jednodniowej wycieczki z tego miasta.

7. Praia do Cabedelo, Viana do Castelo
Najlepsza miejska plaża.

Położone niedaleko północnej granicy kraju z Hiszpanią miasto Viana do Castelo może pochwalić się atrakcyjnym średniowiecznym centrum, malowniczą promenadą i wspaniałymi plażami za miastem. Najlepszą z nich jest Praia do Cabedelo – kilometrowy łuk z białego piasku, przechodzący w trawiaste wydmy, za którymi rozciąga się gaj sosen kołyszących się na wietrze.

Wskazówka: plaża znajduje się po drugiej stronie rzeki od miasta, najlepiej dostać się na nią pięciominutowym promem z przystani na południe od placu Praça da Liberdade.

8. Praia das Furnas, Vila Nova de Milfontes
Najlepsza plaża dla płytkiej wody.

Na lewym brzegu rzeki Miry, na wybrzeżu południowego regionu Alentejo w Portugalii, znajduje się plaża Praia das Furnas – długi pas drobnego piasku otoczony niewielkimi skalistymi klifami. Piaszczyste mielizny w tym rejonie są idealne do relaksującej kąpieli w falach – idealna opcja dla małych podróżników po raz pierwszy zanurzających się w morzu.

Wskazówka: można tu dotrzeć samochodem lub niewielkim promem z Vila Nova de Milfontes, spokojnego kurortu z wielkim urokiem.

9. Praia do Camilo, Lagos
Najlepsza plaża na wypoczynek poza sezonem.

Plaża Praia do Camilo to doskonały przykład małych, piaszczystych zatoczek rozrzuconych wzdłuż wybrzeża regionu Algarve. Ta niewielka, malownicza plaża położona jest na obrzeżach Lagos, uroczego kurortu z brukowanymi uliczkami i pięknymi placami, otoczonymi murami z XVI wieku.

Wskazówka: Około 200 drewnianych schodków pomaga wypoczywającym zejść na złocisty pas piasku, omywany płytkimi, turkusowymi wodami i otoczony wysuszonymi wiatrem skałami. Przyjedź wcześnie rano (lub odwiedź plażę poza sezonem), aby znaleźć miejsce na ręcznik.

10. Costa da Caparica, niedaleko Lizbony
Najlepsza plaża w pobliżu stolicy.

Jedno z najwygodniejszych miejsc na plażę w pobliżu Lizbony, Costa da Caparica na półwyspie Setúbal, może poszczycić się wydawałoby się, nieskończoną plażą, która przyciąga miłośników słońca marzących o równomiernej opaleniźnie, surferów pragnących podbić fale Atlantyku oraz rodziny przyjeżdżające na jednodniowe wycieczki w poszukiwaniu czystej wody i miękkiego piasku.

Zabudowa nie ominęła tej okolicy, jednak przechodząc niewielką odległość na południe, wysokie budynki szybko ustępują miejsca sosnowym lasom i przytulnym kawiarniom nad morzem.

11. Praia do Norte, Nazaré
Najlepsza plaża dla monumentalnych fal.

Podwodny kanion u wybrzeży północnej Portugalii tworzy idealne warunki do powstawania jednych z największych fal na Ziemi. Obserwować te gigantyczne fale można na plaży Praia do Norte, dzikiej plaży z wydmami, położonej kilka kilometrów na północ od nadmorskiego miasta Nazaré.

W twierdzy São Miguel Arcanjo znajduje się taras na dachu, z którego roztacza się zapierający dech w piersiach widok na ocean, oraz niewielkie muzeum poświęcone wielkim falom i niektórym surferom, którzy je podbili – na przykład Sebastianowi Steudtnerowi, który w 2020 roku pokonał falę rekordową o wysokości 26,2 metra.

Prawdopodobnie znasz już sztukę i archeologię Rzymu, cytryny z Wybrzeża Amalfitańskiego oraz lśniące mozaiki San Marco w Wenecji. Może po prostu nie przepadasz za tłumami, hałaśliwymi ulicami lub restauracjami z nastawieniem na turystów; a może po prostu chcesz zobaczyć inną stronę Włoch, bardziej kameralną, lokalną i, co najważniejsze, przystępną cenowo.

Na szczęście we Włoszech łatwo zboczyć z utartych szlaków. Kraj ma ponad 7600 km linii brzegowej, dziesiątki jezior, wulkany i górskie wioski, a ponad 40% jego terytorium pokrywają spowite mgłą góry. Jeśli wybierzesz mniej uczęszczane ścieżki, prawdopodobnie spotka cię ciepłe przyjęcie. Włosi są dumni ze swoich miast i chętnie pokazują ci okolicę. Więc dlaczego nie odwiedzić jednego z tych obiecujących regionów?

Wenecja Euganejska (Veneto)

Wizualny chaos Wenecji często sprawia, że podróżnikom brakuje sił lub chęci, by odkrywać niedoceniane okolice regionu Veneto. XVI-wieczna wenecka szlachta wiedziała lepiej i masowo przenosiła się tutaj, do luksusowych letnich pałaców, by cieszyć się uroczymi, prowincjonalnymi miasteczkami, winnicami na zboczach wzgórz i atmosferą nadmorskich kurortów. Podążaj ich śladami i wybierz się na przejażdżkę barem po Kanale Brenta, popijając prosecco, mijając niektóre z ich najlepszych rezydencji, aż do Padwy, gdzie czekają na ciebie freski Giotta i Tycjana – bez tłumów turystów. Wicenza również jest warta odwiedzenia ze względu na odnowioną Bazylikę Palladiańską i duże wystawy sztuki. Stamtąd to zaledwie kilka minut pociągiem do Werony, miasta Szekspirowskich Romea i Julii, które przewyższa Rzym, goszcząc największy na świecie plenerowy festiwal operowy na swojej arenie z I wieku n.e. (www.arena.it). Poza operą, okolice Werony oferują lekcję wykwintnego winiarstwa: na wschodzie leżą winnice Soave, a na północy – Valpolicella. Po spróbowaniu win grand cru z winogron Corvina i Rondinella od Allegrini w arystokratycznej Villi della Torre (www.villadellatorre.it), będziesz chciał zachować ten sekret tylko dla siebie.

Umbria

Wszyscy wiedzą o uroku wzgórz Chianti w Toskanii, ale Umbria, położona z dala od wybrzeża i blisko geograficznego serca Włoch, posiada nieziemskie piękno. Bardziej wiejska niż Toskania, jej pola i równiny na wiosnę rozkwitają oszałamiającą feerią dzikich kwiatów, a następnie, niczym kameleon, jesienią okrywają się kobiercem głębokiej brązowej ziemi (stąd nazwa). To także kraina starożytna: w czasach przedrzymskich w Orvieto kwitła wysoko rozwinięta cywilizacja etruska – miasto tak kinematograficznie piękne, że mogłoby być tajemnym dzieckiem Rzymu i Florencji. Pomiędzy nimi niezliczone średniowieczne wioski – Spoleto, Spello, Todi, Montefalco, Montone, Norcia – wieńczą szczyty wzgórz, lśniąc niczym miód o zachodzie słońca, a Jezioro Trazymeńskie, największe jezioro Umbrii, miga mistycznym srebrzystym blaskiem. Ponadto region słynie ze swoich artystycznych skarbów: Perugino, Rafael i Rossini byli rodowitymi Umbryjczykami, a bazylika miejscowego świętego – Franciszka z Asyżu – pełna jest boskich dzieł Giotta, Cimabuego, Lorenzettiego i Simone Martiniego. Ale dla tych, których wiara skłania się ku najwyższemu ołtarzowi włoskiej kuchni, spiżarnia Umbrii jest pełna czarnych i białych trufli, oliwy z oliwek tłoczonej na zimno i wina Sagrantino, co otwiera szybką drogę do raju. Jeśli to Toskania dla biednych, to może lepiej być bez grosza przy duszy.

Apulia (Puglia)

Po Sycylii i Sardynii półwysep Apulia jest przez niektórych uważany za trzecią wyspę Włoch. Gorący, suchy i odosobniony, zachowuje koloryt greckiego dziedzictwa w swoich śnieżnobiałych miastach i ogromnych gajach oliwnych. Latem słońce (il sole) sprawia, że właściciele sklepów zamykają okiennice, pomaga dojrzewać oliwkom i dodaje mocy lokalnemu winu, co oznacza, że najlepszym miejscem do wypoczynku jest zawsze plaża. A co to za plaża: kilometry białego, piaszczystego brzegu, otoczonego lazurową wodą i zwieńczonego w strategicznych punktach fortecami w Bari, Brindisi, Otranto i Gallipoli. Wyruszając w głąb lądu, odkryjesz wspaniałe barokowe miasto Lecce, „Florencję Południa”, oraz żyzne wapienne płaskowyże Murge z ich patrycjuszowskimi miasteczkami – Martiną Francą, Locorotondo i Conversano – oraz feudalnymi masseriami (ufortyfikowanymi gospodarstwami rolnymi), z których wiele oferuje obecnie unikalne opcje noclegowe.

Sycylia

Byłoby niedorzecznością twierdzić, że Sycylia jest nieodkryta przez podróżników, skoro ścieżki na dymiący stożek Etny są wydeptywane od XVIII wieku. Ale pomimo słynnych turystów (Goethe, Byron, Madonna i inni), Sycylia pozostaje niezmiennie sycylijska i przebywając tam, rzadko usłyszysz choćby jeden brytyjski czy amerykański akcent.

Niemal 25 wieków obcych rządów pozostawiło po sobie dziedzictwo wspaniałych cywilizacji, skrystalizowanych i skoncentrowanych w jedną całość: od stonowanej, klasycznej hellenistycznej architektury Syrakuz i Katanii po uderzające połączenie sztuki bizantyjskiej i normandzkiej surowości w katedrach Palermo, Cefalù i Monreale. Tej kulturowej złożoności dorównuje jedynie niesamowita różnorodność krajobrazu wyspy: wzgórza i doliny usiane winnicami, drzewami pomarańczowymi, pistacjowymi i wiśniowymi, posępny stożek Etny z stromymi wulkanicznymi urwiskami oraz naszyjnik otaczających wysp: Egadzkich, Eolskich i Pelagijskich. Sycylia, osiągająca zaledwie jedną trzecią wielkości Irlandii, zachowuje iluzję małego kontynentu na ogromnym morzu.

Sardynia

Sardynia to niezwykła wyspa Morza Śródziemnego. Jest drugą co do wielkości wyspą Włoch po Sycylii, ale jest zupełnie inna niż włoska. Pisarz D.H. Lawrence uważał, że wymknęła się europejskiej cywilizacji, zachowując swój własny charakter i namiętności. Z geologicznego punktu widzenia Sardynia jest starsza od kontynentalnych Włoch: jej granitowe i bazaltowe góry powstały przed Apeninami i Alpami. A jej odrębność jest głęboko zakorzeniona w prehistorycznym ludzie, który zbudował na wyspie 7000 tajemniczych nuragów (kamiennych wież), domus de janas (dosłownie „domki wróżek”) i studnie święte. Pod względem wyglądu i atmosfery bardzo przypomina planszę do filmu „Władca Pierścieni”: celtycki krajobraz poprzecinanych wzgórz oddziela i chroni unikalną mozaikę miast – od upalnego Cagliari na południu, przez znajdujące się pod hiszpańskim wpływem Alghero na północy, po zdecydowanie wiejską Barbagię na wschodzie. To swoiste regionalne zróżnicowanie pomogło zachować wiele unikalnych aspektów kultury wyspy, zwłaszcza jej festiwale kulinarne i folklorystyczne, które należą do najbardziej fascynujących widowisk we Włoszech. Podróż tutaj to jedno z ostatnich wielkich odkryć Morza Śródziemnego.